سلام!!
زجر دردی که تو میکشی وسوز دلی که تحمل میکنی تصورش سخت هست حالا چه برسه به واقعی بودنش!!!
دوست عزیز!!تو خونواده هرکسی جایگاهی دارد باید در هر حال عدالت رعایت شود وسلسله مراتب احترام بزرگ وکوچکتری هم همینطور!!
حال که خانمتون درمقابل اینهمه حرفهای مادرت سکوت کرده ودرنهایت صبرش تموم شده ویه چیزی گفته بخاطر اون نباید طلاقش می دادی؟
لیاقت اون آنقدر بالاتر هست که بااین وضع از مهریه اش گذشته!!!این یعنی یک قهرمانی هست با انکه طرف درعین دشمنی هم با تو باز برای تو رحم می کند وگرنه میتونست همه ریال مهریه شو بگیره!!!پس واقعا دوستت دارد که با تو همچین نکرد!!همچین خانمها گوهرناب زمانند باید بجای دوست داشتن آنها را ستود!!
بنظر بنده با جسارت وشجاعت کامل برو دم خونه شون وتوی خونه اگه راهت دادند با خانوادش وخودش صحبت کن وهیچگونه التماس وگریستن هارا موجب خواری وذلت ندان چون هنوز تو به اون خانم مدیون هستی واگه میتونی مادرتو هم ببر تا راضی بشه برگرده ومطمن باش بارفتن مادرت اونهم بر میگرده!!!
اما این تصور میرود که ممکن هست برات شرط بگذارد که زندگی مستقل داشته باشی ودور از مادرت!!!!!!اینو هم قبول کن!!!این خانم ادم خوبی هست که بااینهمه بدیهای تو از حقش گذشته وموجب رنجیدنت نشده !!!
پیامک دیگه چیه؟شهامت داشته باش زنگ بزن آرومش کن ومنطقی باش حرف بزن بزار هرچی برات بد وبیراهه گفت بگوید چون اینها همونهایی هستند که شما نثار ایشون کرده اید وتحمل کن انشالله که روزی همینجا بخونیم که نوشته ای مریم مقدس بخونه تون تشریف فرماشد.
به امید همان روز درانتظار ودعاگویی مینشینیم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)