من فکر می کنم همین علاقه همسرتون به خوندن مطالب پزشکی و پیدا کردن بیماری باز خودش یک نشانه (یا عارضه )است نه ریشه مشکل همسرتون. ببینید خانم ها بعد از سقط یا بارداری ممکنه دچار افسردگی خفیف تا شدید بشوند و شاید اطرافیان اون رو به تغییر خلق و خو یا چیز دیگری مربوط کنند اما به نظرم این مساله سقط شاید خودش به تنهایی بتونه خیلی مشکلات روحی برای خانمها ایجاد کنه.نوشته اصلی توسط ghayeghran
با اجازتون من رفتم و تاپیک قبلیتون رو مطالعه کردم. فرشته مهربون به شما توصیه هایی کرده بودند از ترس ها و نگرانی ها ی همسرتون. شما در اونجا هم از بعضی رفتار های وسواس گونه همسرتون صحبت کرده بودید. حال من می گویم که ما ادمها بسته به روش هایی که در زندگی اموختیم واکنش های متفاوتی در قبال اضطراب ها و نگرانی های روزانمون نشون میدیم. بعضی ها با پرخاشگری، بعضی با تیک های عصبی، بعضی با مریضی ، بعضی با رفتار های وسواسی ، بعضی با پر خوری و .... که همه شکلهای ناسالم برای بر خورد با استرس و اضطراب هست.
پیشنهاد من این است که حتما شما به تنهایی پیش یک روانشناس بالینی بروید و همه این مسائل را مطرح کنید (سقط کودک، رفتارهای وسواسی قبلی و بعدی، ترس های همسرتون، و ....) و به او بگویید به شما کمک کند برای درمان . اینرا گفتم چون نوشته بودید نمی خواهید همسرتون رو با پیشنهاد رفتن پیش روانپزشک مشوش کنید. معمولا مشاور بالینی با توجه به نشانه ها به شما می گوید که لازم هست که همسرتون هم بیان یا نه و امکان این هست که با کمک شما به تنهایی ایشون روش صحیح برخورد با نگرانی هاشون رو یاد بگیرند یا نه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)