آقا پرهام
شما اگر الان مادر و پدرتون (خدا بیامرزتشون) زنده بودند باز هم در سن ازدواج باید کم کم وابستگی هاتون رو کم می کردید و نمی تونستید همیشه پیش اونها باشید و برای ازدواج باز باید مستقل می شدید. می تونید مقاله های مربوط به وابستگی در این سایت رو مطالعه کنید.
هیچ دو ادمی هم مثل هم نمی شوند. حستون درسته هیچ وقت نمی تونید کسی مثل زن داداشتون پیدا کنید ولی شاید بهتر هم بتونید پیدا کنید، ولی مهم اینه که هر کس رو که باهاش ازدواج کنید در عواطفی باهاش شریک می شید که اون عواطف رو قبلا با هیچ کس دیگری تجربه نکردید. رابطه شما با زن داداشتون رو با زابطه ای که شما در زندگی مشترک با همسرتون تجربه خواهید کرد رو جدا کنید و بدونید این دو از یک جنس نیستند. مثل حس پسر بوودن و همسر بودن و پدر بودن که سه احساس متفاوت و از سه جنس متفاوت خواهد بود.
علاقه مندی ها (Bookmarks)