سلام.
من كاملا شرايط شما رو درك ميكنم ولي چند تا سوال مطرحه :
-دليل اين احساس تنهايت چيه و فكر ميكني چقدر پيچيدست ( با توجه به اين كه شما فقط 18 سالته ) ؟
-و....
اگه منظورت اينه كه نياز به درد و دل داري خوب اين تالار گزينه مناسبي براي اين كار هستش..من شايد وضعيتم چندين برابر تو حاد باشه ولي در مورد دردل اين تالار بهترين گزينه بود و تا حدودي هم جواب داد...اما اگه منظورت از رفيق با مرام ..دوست پسر يا دوست دختر حقيقي هستش ..فكر نكنم راه و درست اومده باشي..( هر جور كه فكر كني سر آخر همين معني رو ميده )
از كجا معلوم كه رفاقتتون نتيجه مثبت داشته باشه و وضعيتت رو بعدا بدتر نكنه..؟ .. ممكنه خيلي ها باشن كه بخاطر نياز به در دل و احساس تنهايي با يه نفر ديگه كه همچين احساسي رو دارن همراه ميشن و اين وجه اشتراك موجب دوستيشون ميشه ! اما به نظرت اين دوستي عاقبتش خوب ميشه ؟ درصدش زير 1 درصده ..براي دوستي جنبه هاي بسيار زيادي رو بايد در نظر بگيري نه اينكه بخاطر اينكه تنها هستي و براي رفع تنهاييت بخواي با كي دوست بشي !
و يه مطلب ديگه اينكه شني كه الان درش بسر مي بري تا حدودي اين شرايط طبيعي هستش .. و من هم دوران تو رو گذروندم ..و خيلي ها ديگه هم اين شرايط و طي ميكنند و چيزي كه مهمه برخورد صحيص با اين شرايطه .. سعي نكن از چاله در بياي بيفتي توي چاه
پيشنهاد ميكنم بيشتر رو اين موضوع فكر كني..چون ممكنه با اين كارت نتيجه عكس بگيري

بهترين كار اينه كه بري پيش يه مشاور و شرايطت رو براش توضيح بدي..و مطمئن باش وضعيتي كه داري چندان هم غير طبيعي نيست و پيچيدگي چنداني نداره ، " اگه " خودت پيچيدش نكني !

مشاور خيلي بيشتر از اون چه كه فكر كني ميتونه بهت كمك كنه..اگه خودت هم بخواي

اميدوارم به قضيه باز تر نگه كني و خودت رو در تلقين ناخواسته خودت غرق نكني

موفق باشي