سلام بهار جان.
راستش من نمی دونم نظرم درسته یا نه.ولی گفتم نظرم را بگم.
من اگه جای تو بودم دیگه تمومش می کردم.دخترم هم می گرفتم.
چون احساس می کنم همسرت احساس می کنه تو بهش چسبیدی و آویزونشی.
هنوز قدر تو را نمی دونه. چون فکر می کنه تو را همیشه با هر رفتاری از جانب خودش داره.دیگه چقدر باید کوتاه بیای؟یک دفعه و جدی تمامش کن! تاکید می کنم یک دفعه و کاملا جدی!
با تمام اعتماد به نفس و جذبه!!!کاملا محکم و با قطعیت و بدون هیچ اشک و...
بچه ات را هم حتما بگیر.
یک دختر به یک مادر خوب بیشتر نیاز داره تا همچین پدر بداخلاقی.
می گن دخترا شبیه مادرشون می شن! چرا این حق را می دی به اون آقا؟!!!
همش تو این وسط باید از خودگذشتگی کنی؟پس خودت چی؟ارزش خودت را بالا ببر!!! برای خودت ارزش قائل شو تا دیگران هم برایت ارزش قائل بشن!
تو را خدا دیگه خودت را جلوی اون مرد متکبر کوچیک نکن!!!حدیث داریم در مقابل تکبر باید تکبر کرد!!!!!!!!!!!!!!!بذار بفهمه تو لیاقتت بیشتره!
و اما بهار عزیزم احساس می کنم اگر طلاق بگیری و دخترت را بگیری آینده تو شبیه تاپیک زیر می شود!به نظرم دقیقا رفتارهای خانم آقای میثم را پیش بگیر! احتمالا حتی دلیل شوهرت برای اصرار به طلاق مشابه دلیل این آقا برای همسر سابقش باشد!حتما بخونش:
بذار همسرت تو را از دست بدهد تا قدر تو را بداند! خدا خودش در طی زمان بهش خواهد فهماند!!!
موفق باشی عزیزم!
علاقه مندی ها (Bookmarks)