تغییر رشته در مقطع کارشناسی ارشد : لطفا همه دوستان نظر بدهند ممنون میشوم

[پونه]

سلام به همه دوستان و مدیر محترم همدردی
برسرک و سارا babe irani و مدیر محترم متشکرم که وقت گذاشتید و نظرتون برم نوشتید
در جواب دوستان باید بگم که:

ی مسئله ای میمونه که باید بهش توجه کنید و اونم اینکه که آیا واقعا" این تصمیم به تغییر رشته و عوض کردن کلیه مسیر زندگیتون واقعا" چیز خوبی هستش ؟ آیا واقعا" میخواید این کارو انجام بدید یا اینکه دچار یک جو زود گذر شدید و بعد از یک مدت فروکش خواهد کرد

خودم فکر میکنم عوض کردن مسیر زندگی ام اتفاق خیلی جالب و خوبی باشه ..... حدودا یک سالی هست که دارم به این موضوع فکر میکنم اما نمیدونم فروکش میکنه یا نه؟ و نمیی دونم چه جوری بفهمم که این احساس زودگذر هست یا نه؟

شته روانشناسی بسیار به افکار ما ادم ها نزدیک هستش ما انسان هایی هستیم که خیلی دوس دارید که از روان اطرافیان اگاه بشیم دوس داریم بیشتر و بهتر بشناسیمشون و این روحیه جون در رشته ای مثل روانشناسی میتونیم بهش برسیم خیلی راحت به سمتش میریم اصولا" به این معنی نیست که همه افراد توی این رشته موفق میشن بلکه بسیاری از افراد که بدون تحقیق به سمت این رشته میرن متاسفانه دچار مشکلات بسیار زیاد روحی خواهند شد


با این حرفتون دقیقا موافقم شناخت ادمها و روحیاتشون و همچنین شناخت خودم بهم حس جالب تری میده .... و قبول دارم اگر بدون تحقیق واردش بشوم ممکن دچار مشکلات روحی بشوم ترسم و سوالم همین جاست ؟؟؟ که چه کنم چه تحقیقی کنم که دچار مشکل نشوم؟؟؟؟


شما اگر فکر می کنید که صرفا با رفتن به رشته روانشناسی می تونید چیزی یاد بگیرید باید بگم که درست نیست! شما همین مهندسی که فوقش رو دارید می گیرید به جز اینکه یک سری فرمولها و محاسبات سخت که عملا بدون کاربرد هستن رو یاد بگیرید، چیز دیگه ای یاد گرفتین که الان به کارتون بیاد؟

کار من تقریبا مرتبط با درسی که خوندم هست اصلا پشیمان از خوندن این رشته نیستم یک زمانی عاشقش بودم تمام وقتم شبانه روز براش گذاشتم اما الان میبینم که کاش به جای این همه تلاش و وقت گذاشتن سر این کار خودم و اطرافیانم بهتر میشناختم و این همه دچار مشکل نمیشدم ...... خشکی کارم برام اذیت کننده شده و این در حالی که میبینم حس مثبتی که ادم از کمک به خودش یا فرد گرفتاری بهش بر میگرده خیلی قشنگ تر و شادتر


تصور می کنم فشار ترم آخر بی تاثیری در این ذهنیت شما نباشد.
به هر حال تصمیم صحیح اینست که به هر زحمتی شده است، این مقطع را با همین رشته تحصیلی به پایان برسانید.

بله درست فشار شدیدی روی من هست انگار دارم له میشوم البته درس هام تمام شده ان شائ الله
اما پایان نامه و استرس اش داره خفه ام میکنه اما اصلا قصد ندارم درسم نصفه رها کنم و تا این تمام نکنم وارد رشته و کار دیگه ای نمیشوم
من قصدم این بود که به خاطر علاقه ای که پیدا کردم خیلی ارام و اهسته از الان شروع کنم و در حد یکی دو درس ساده
روان شناسی شروع به خوندن ریز ریز کنم جوری که به کار و درس و پایان نامه ام هم برسم و خود این موضوع شاید انگیزه و روحیه ام بهتر کنه مثلا قصد داشتم یکی دو تا کلاس برای دو درس ساده اسم بنویسم یا خودم بخونم اما همون طور که گفتم ریز و اهسته


انچه که شما از روانشناسی می شناسید و دوست دارید، می توانید به دست آورید.
باید اول هدفتون را مشخص کنید.
1 - اگر دنبال بازار کار هستید یا دنبال مدرک این رشته باید اقدام خاصی بکنید.(پس از پایان این مقطع برنامه ریزی تحصیلی)

راستش هر دو هدفی که نوشتید برام در کنار هم مهم هست رشته خودم هم بازار کارش بد نیست و در امد میانگین بدی هم نداره اما این رشته استقلال کاری بهتری داره و ... در کل دوست دارم اهسته اهسته به این سمت بروم اما خیلی میترسم که سنم برای این تغییرات خیلی زیاد باشه

2 - ولی اگر صرفا علاقمند هستید و می خواهید به درد خودتون و دیگران بخورد باید اقدام خاص دیگری بکنید.(استفاده از منابع علمی بدون ورود به دانشگاه)

هم علاقه دارم و هم اینکه دوست دارم در کنارش کار هم بکنم


الان مدتی که کارگاه ها و کلاس های عمومی روانشناسی تو برخی موسسات شرکت میکنم ... یک حس خیلی شاد و خوبی بهم دست میده
شاید خیلی وارد جزییات نشوند و کلی حرف بزنن اما در کل برام یک مثل که پازل جالب شده روزهایی که میخواهم بروم کلاس از صبح شاد و سر و حال ترم .....