دوستان عزیز ممنون از کمکهاتون
در مورد سوالی که از من پرسیده بودید باید بگم که دلیلم از انجام این کار چند مورد است. اولین مورد که همیشه در فکرم بوده این هست که من همیشه فکر می کنم این حقی است که حق مسلم هر زن و مردی در زندگی است.نه برای این که مدام به طلاق فکر کند بلکه به این دلیل که هر آدمی اختیار زندگی خودش را دارد. اما متاسفانه این حق و خیلی از حقوق مسلم دیگر ما انسان ها به خصوص زنان در ایران از ما گرفته شده و با توجه به قانون های مرد سالارانه در ایران به نظرم بد نیست که هر زنی جانب احتیاط رو رعایت کنه تا روزی اسیر قانون های مرد سالارانه در ایران نشه(این رو هم اضافه کنم که من به هیچ عنوان مرد ستیز نیستم و برای تمام آقایون احترام زیادی قائل هستم)
دلیل دومم هم که ذهن خودم رو هم گاهی خیلی درگیر می کنه و نمی دونم آیا درست هست یا نه اینه که من یک دلیل خیلی از زندگی ها و روابطی رو که سرد می شه را این می دونم که زن و شوهر بعد از یه مدت احساس می کنند که دیگه در همه شرایطی همدیگر رو بدست آوردند و دیگه تلاشی در جهت راضی نگه داشتن هم نمی کنند چون می دونند چه طرف راضی باشه چه ناراضی بازم هست چون راه فراری نداره. و خیلی دیدم که این قضیه در مردان شدت بیشتری داره. من نمی خوام به این وسیله همسر خودم رو به اسارت بگیرم .راستش فقط می خوام به این وسیله اون قدر زندگیش رو بدونه و برای نگه داریش قدم بر داره و تلاش کنه.

- - - Updated - - -

در مورد سوالی که پرسیدید مبنی بر این که چرا الان به فکرش افتادم، همانطور که گفتم ما قبل از عقد هم در مورد این مسئله صحبت کردیم و به توافق رسیدیم و حتی این شرط در غقد نامه هم قید شده اما عاقد به ما گفت که عقد نامه به تنهایی ضمانت اجرایی نداره و باید به دفتر اسناد رسمی بروید تا رسما شوهر به شما وکالت دهد.