اول بگم که سوءتفاهم نشه که دختر خیلی پاکی هستم. یه وقتایی اشتباهات جبران ناپذیری داشتم.
راجع به دوستام راستش اونها تو صحبت کردنشون حرفای رکیک و زشتی میزدن، یا پیشنهادات بدی از مشروب و دوست پسر و سیگار و ... میدادن، منم مدتی خامشون میشدم تا حدودی، اما بعد که راهمو جدا کردم ازشون، سعی کردم ازشون دور بمونم که تحت تاثیرشون قرار نگیرم. چند مدت پیش هم همون بچه ها پیدام کردن و تو گروه عضوم کردن. باز اس ام اس ها و عکس ها و فیلم های ناجور میفرستادن که در شان من نیست. اومدم بیرون. با یکی هم دوست صمیمی بودم، زیاد صمیمی شدم و خیلی ازش آسیب دیدم. اونو هم ترک کردم. بعد دانشگاه چند بار منتقل شدم، تا میومدم با کسی دوست بشم میرفتم یه دانشگاه دیگه. تا اینکه اینجا موندگار شدم. الان دو سه تا دوست دارم که باهاشون رودرباستی دارم و دائم باهاشون در ارتباط نیستم. یعنی صمیمی نیستیم.
میدونم ازدواج از سر تنهایی اشتباهه. اگه بتونم تابستونی میرم چندجا کلاس. شاید با کسی دوست شدم. برام دعا کنید.
ممنون از راهنمایی های خوبتون و اینکه کنارم هستید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)