این که کار دیگری پیدا کنید ضرری ندارد که به نظر من نافع هم هست. راستش من اصلا دید خوبی به بخش دولتی ندارم . به نظر من بخش خصوصی جای پیشرفت شغلی بیشتری از بخش دولتی دارد. حداقل در ایران اینطور است. انگیزه کار در بخش خصوصی بیشتر است و نیز نکته مهم دیگری که هست : یک مدیر بخش خصوصی باید حتما کارش را بلد باشد نه اینکه مثل مدیر شما با پارتی بازی بالا بیاید و از کارش سر درنیاورد. اگر مدیر بخش خصوصی کارش را بلد نباشد با عواقب وخیمی روبه رو می شود و ورشکست می شود یا توسط هیئت مدیره توبیخ می شود و کلا در یک کلام هم خودش و هم شرکتش از نان خوردن می افتند. پس مجبور است کار کند و کارش را بلد باشد و زیر دستانش هم باید به کارشان وارد باشند. بنابراین جا برای پیشرفت شغلی و ارتقاء حرفه ای بازتر است اگرچه کار جدی تر است.
اما در بخش دولتی همان گونه است که خودتان می بینید. همه به طور سیستماتیک از مدیر گرفته به پایین کا را جدی نمی گیرند و خیلی ها به کارشان اصلا وارد نیستند. و وضع ارباب رجوع بیچاره هم که بهتر می دانید چگونه است.
من فکر می کنم فشار بیش از اندازه که در محیط های کاری به انسان وارد می شود روی زندگی او تاثیر زیادی می گذارد. برای همین می گویم اگر به جایی بروی که این فشارها نباشد و افراد کارشان را بلد باشند و مسایلی که گفتی نباشد برای سلامت روان شما بهتر است. ببین خیلی ها خودشان برایشان اهمیت ندارد که کارشان را درست انجام دهند همان طور که توضیح دادم. برای همین بودن در چنین جوی برایشان ناراحت کننده که نیست بهتر هم هست. اما ظاهرا شما می خواهی کار کنی و مانع کار کردنت می شوند . چیزی که من خودم به کرات در بخش های دولتی دیده ام. چه اهمیتی دارد کار انجام شود حقوق سر ماه پرداخت خواهد شد !! اما خوب از نوشته های شما برمی آید که چنین روحیه ای ندارید و این محیط شما را اذیت می کند.
در ثانی اگر انسان بتواند پیشرفت کند و شرایط بهتری داشته باشد چرا باید یک شرایط نامطلوب را تحمل کند؟
از نظر درآمد هم خودتان باید بررسی کنید و تصمیم بگیرید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)