سلام برادر خوبم.من خانمم ولی پست اقای پارسا رو لایک زدم میدونی چرا چون عین واقعیت رو گفت راست میگه انقدر قربون صدقه رفتن و دوست دارم گفتن به نظرم طرف رو زده میکنه.منم که دخترم با عرض پوزش حالم از مردایی که زن ذلیلن و دم به دم قربون صدقه میرن و میگن دوست دارم بهم میخوره.هرچیزی حدی داره.نباید همش در دسترس طرف باشی یکم ازش فاصله بگیر یکم نباش تا اونم دلش برات تنگ بشه.بذار اونم حس دلتنگی رو تجربه کنه.اینکه همش باشی هر روز پیام و زنگ و تو هر کدوم هم هزار بار قربون صدقه رفتن و غیره طرف رو از احساسات اشباع میکنه.خانمت به جرات میتونم بگم الان پره از حرفهای تو.ببخشیدا ولی دیگه بسته یکم تشنه نگهش دار.دوست دارم گفتن خوبه ولی نه هر روز یه بار در ماه کافیه.قربون صدقه رفتن خوبه ولی نه هر دقیقه.قانون کلی صادر نمیکنم ها.ولی احساس میکنم از رو حرفاتون که نامزدتون جنبه ی این همه ابراز احساسات رو نداره.چون سنش کمه ممکنه فکر کنه منکه انقدر دوست داشتنی هستم چرا به پای این به سوزم.ممکنم هست از این احساسات سواستفاده کنه و وادارتون کنه کارایی که نمیخواید رو انجام بدید.کلا نشون ندید که این دوست داشتن نقطه ضعفتونه.لطفا نگید نیست که تو هر پستتون داد میزنه.اینایی که میگم رو دیدمها تجربه کردم.
یکم ازش فاصله بگیر همیشه در دسترسش نباش اصطلاحا براش کلاس بذار.بذار احساس کنه به جز تو کسی خاطرخواهش نمیشه.الان خانمها میان منو دار میزنن ولی من میگم.بعضی اوقات حالشو بگیر البته نه خیلی یکم که قیافه اش بره توهم.فکر نکه اون ملکه است تو خدمتکار دربارش.
دیگه در اخر اگه خوبی و بدی دیدی حلال کن چون الان خانمهای تالار میان بنده رو دار میزنن شایدم زنده به گورم کردن.خلاصه خدا از سر تقصیراتم بگذره...