من تقریبا جواب بقیه رو خوندم ولی هیچ کس از نظر روانشناسی جوابی به این موضوع نداد.
من یه مطلبی در این مورد خوندم که به نسبت جواب بقیه دوستان فکر میکنم جالب توجه باشه .
شما وقتی با مرد غریبه ایی در محیط چت ارتباط برقرار میکنین ، اولش با احوالپرسی و اینا شروع میشه و یواش یوش در مورد خودت و موضوعات زندگی یا اجتماعی سوال میکنین .
بعد از گذشت مدتی یک کمی از مشکلات خودتو به مرده میگی ، مثلا مشکلاتت با شوهرت .
در حالی که این مرد غریبه هیچ مسئولیتی در زندگی شما نداره ، شما رو راهنمایی میکنه یا باهاتون همدردی میکنه .
ایشون در زندگی شما وجود ندارند پس مشکلاتی رو که شما فکر می کنین ( نه شوهرتون) رو به راحتی هضم می کنن.
همدردی ایشون یا راهنمایی ایشون ، برای خودشون هیچ هزینه مالی و عاطفی و زمانی و ... نداره ، چون در زندگی شما قرار نداره .
شاید این مرد غریبه اگر در زندگی شما بود چه بسا برخورد نامناسبی با مشکلات شما داشت زیرا که در زندگی شما قرار نداره .
پس شما میبین که علیرغم مشکلاتی که با شوهرتون دارید ، مردی روبروی شما قرار گرفته که مشکلات شما رو به راحتی درک میکنه ، راه حل میده و احساس همدردی میکنه .
بعد از مدتی به جایی میرسید که احساس می کنین که شوهرتون حرفتون رو نمیفهمه چون همه حرفها و موضوعاتتون رو با فرد دیگه ایی در میون میذارید . ( قاعدتا چون برای حل مشکل باید وارد مذاکره با شوهر و ارائه راه حل و ... بشید و برای مشکلاتتون وقت و هزینه بذارید ولی وقتی راحتتر از جای دیگری ساپورت همدردی و راهنمایی قرار میگیرد دیگه نیازی نمی بینید که از کانال شوهر اون رو پیگیری کنین این عدم نیاز رابطه شما با شوهرتون رو خراب میکنه )
حالا به این مشکل فوق ، مجازی بودن و قدرت تخیل خودتون و جنس مخالف بودن طرف مقابل رو هم اضافه کنین .
زیرا که شما با قوه تخیل خودتون آهسته ایشون رو مردی قرار میدید که تمام مشکلات زندگی تون رو حل میکنه و ...
علاقه مندی ها (Bookmarks)