چشم چرانی یک مرد تا چه حدی قابل نادیده گرفتن است؟؟؟؟؟

[میشل]

سلام،

وقتی می خواید یه مسئله رو حل کنید، اول باید صورت مسئله رو درست بشناسید. البته شما هم قصدتون همینه، اما عجله نکنید، و قبل از شناخت، دست به اقدام نزنید. خصوصا اگه اون اقدام از جنس تلافی یا بدخلقی و غیره باشه. (البته درک می کنم که سخته)

در مورد سوالتون، نگاه کردن به دیگران میتونه به قصد لذت جویی نباشه. اگه کسی اهل تخلفات اخلاقی باشه، قاعدتا اینکارو زیرکانه تر و با برنامه ریزی دقیق تر انجام میده. نه جلوی همسرش.

اما کسیکه تو خیابون به دیگران نگاه میکنه، احتمال بیشتری میره که اینکارو از سر عادت انجام میده. ترک کردن هیچ عادتی هم ساده نیست.

قبل از هرچیز یادت باشه که به اراده ی انسان ها احترام بگذاری. اینکه همسرت بخواد یه عادتش رو ترک کنه یا نخواد، چیزیه که خودش باید در موردش تصمیم گیری کنه. تو می تونی به سمتی سوقش بدی که احتمال تصمیم گیریش بیشتر بشه، اما نمی تونی وادارش کنی که تصمیم بگیره.

به احساس خودت هم باید احترام بگذاری (چون احساست به حقه). و آگاهی از این احساس به همسرت کمک میکنه که بهتر تصمیم گیری کنه. ولی این آگاهی دادن باید به شکل درستش انجام بشه.

کار درستی کردی که در انجمن آزاد عضو شدی. قاعدتا اونجا راهکارهای عملی تری دریافت می کنی.

در مورد روسری هم خودت مستقلا تصمیم بگیر. اگه فکر می کنی درسته که بپوشی، در هر شرایطی بپوش (حتی اگه دلیلت برای پوشیدنش، احترام به خواست همسرت باشه)، نه اینکه اگه همسرت کار خاصی رو انجام داد، تو در بیاری. اما اگه فکر می کنی درست نیست که بپوشی، همسرت رو قانع کن به تصمیمت احترام بگذاره.

موفق باشی.