چشم چرانی یک مرد تا چه حدی قابل نادیده گرفتن است؟؟؟؟؟

[فرشته اردیبهشت]

سلام

اول یه نکته رو راجع به فرمایشات اقای معاون کلانتر بگم:
هیچ وقت نباید فقط عوامل بیرونی رو محکوم کرد این دید مسوول بودن انسان رو زیر سوال میبره .
یجور جبر گرایی میشه
اگه کسی پرخاشگر شد بگیم خب تقصیر تربیت بد مادرشه
اگه کسی معتاده بگیم مشکلات زیاد داشته
اگه کسی چشم چرانه بگیم خاونمه بد پوشیده .
با این طرز تفکر در واقع از هیچ کس به عنوان یه ادم مختار نباید انتظاری داشته باشم هرچند میدونم دید شما اینقدر افراطی نیست

هر ادمی مسوول خودشه
قصدم بحث فلسفی نیست
این خانم که نمیتونه انتظار داشته باشه همه خانوما حجابشونو رعایت کنن تا ایشون تو زندگی زناشوییشون به مشکل برنخورن شوهرش باید به شخصه خودشو کنترل کنه.


اما تبسم جان
همون طور که گفتی رابطه خوبی با همسرت داری اینکه بری مستقیما به شوهرت بگی چشم چرانی نکن مسلما جبهه خواهد گرفت .
بهتره به صورت غیر مستقیم رفتار یه شخص دیگه رو مثال بزنی از قبح کارش بگی و از اینکه همسرش چقدر ناراحت میشه وقتی مردش به کسی غیر از خانمش زل میزنه چقدر دلسرد میشه
با صبر و حوصله و امیدواری میتونی کمک کنی تا این عادت بد رو ترک کنه.مطمان باش.

خواهی دید که به مرور این تو ذهنش یه ساختار شده که زل زدن به نامحرم کار زشتیه و شما رو ناراحت میکنه

امادر کنار بیان انتظاراتت و ناراحتی ها یسری مسایل هم به خود شما مربوطه بهتره به خودت برسی براش وقت بذاری . اعتماد به نفس بالایی داشته باشی
باور کن با محبت و نکته بینی میتونی به خاسته ات برسی .
در ضمن برداشتن روسری توسط شما اصلا رفتار جرات مندانه ای نیست یک جور انفعاله
قرار نیست بخاطر همسر خودتو تخریب کنی یا خودت رو تغییر بدی اول باید خودت محکم و مصمم باشی سر مواضع درستت بعد همسرتو به سمت و سوی مطلوب سوق بدی.

موفق باشی