نمیدونم با این شرایط باهاش ازدواج کنم یا نه؟

[mahsa_m]

اما به عنوان خواهر کوچیکت بهت میگم لطفا گول درامدتو نخور . تو این دور و زمونه پسر خوب که اهل هیچی نباشه خوانواده فرهنگی خوب و مهمتر اخلاق و رفتار خوب داشته باشه (و شما از لحاظ خوانوادگی در یک سطح هستین جون پدر و مادر شمام فرهنگی بودن) کم پیدا میشه .

یه خانوم دکتری میشناسم درامد خیلی بالایی داره ولی شوهرش معمولی و مهندسه . بعد از چند سال زندگی یه مشکلی واسه سلامتیش به وجود اومده که صداش خوب در نمیاد زیاد نمیتونه حرف بزنه و این مخصوصا واسه یه پزشک اصلا خوب نیست و با وجود چندین بار جراحی هنوزم تومورش خوب نشده دیگه درامدش چه اهمیتی داره در واقع شوهرش داره با یه زن مریض زندگی میکنه .
منظور من فقط اینه که خدای نکرده به خاطر درامدت مغرور نباشی و میزان سنجشی که واسه ادما داری درامدشون نباشه .
منم مثل شما یه دخترم شغل ثابت دارم و درامدم بد نیست شاید از خیلی اقایون بیشتر. اگه خواستگاری داشته باشم بیکار و اسو پاس باشه قبول نمیکنم اما اگه ادم خوبی پیدا شه که بتونه زندگیو بچرخونه حتما قبول میکنم .

و یه چیز دیگه حواست باشه بعد از ازدواج زن و شوهر زندگیشون تقسیم میشه حتی در امدشون نمیتونی بگی من پولم واسه خودمه باید انقد قلب بزرگی داشته باشی که درامدتو بدون هیچ چشم داشتی با شوهرت تقسیم کنی و در عین حال بهش نشون بدی مرد زندگیته و تکیه گاهت . نه اینکه به خاطر درامدت دائم بهش نشون بدی من یه زن مستقلم و بهت احتیاجی ندارم . زندگی هردوتونه .

اگر فکر میکنی چنین طرز تفکری نداری اون پسرو بدبخت نکن . میتونی با یه مشاورم صحبت کنی.

راستی ازین پسرای خوب ندارین واسه ما بفرستین ؟

سلام عزیزم
اینکه منو راجع به این پسر مردد کرده هم همه خوبیهایی هست که خودشو خانوادش دارن و فقط این اختلاف درآمدی مسئله شده واسم
حرفاتو قبول دارم از قدیم گفتن به مالت نناز که به شبی بنده منم اینو میدونم و نخواستم ازین بابت خود ستایی کرده باشم فقط شرح مسئله کردم به قول شما بعد از ازدواج منو این آقا یا باید در همه چیز شریک باشیم یا من بگم هرچی دارمو بعدا بدست میارم به نام خودم باشه که قطعا زمینه دلخوری و ناراحتی پیش میاد از طرفی تو جامعه ما زن همیشه آسب پذیر هست چه تضمینی وجود داره که من زندگیمو با ایشون تقسیم کنم و این زندگی پایدار باشه؟فرضا ما قصد خرید یه زمین داشته باشیم که 90 درصد پولش از من باشه و 10 درصد ازون اونوقت شما باشی حاضری اینو نصف نصف به نام بزنی؟!!یا فرضا ایشون بگه فلان قدر بهم بده ماشینمو مدل بالا کنم یه حسه بدی به آدم دست میده نمیدونم میتونم منظورمو برسونم یا نه...

سلام مهسا خانم، دو تا مشکل اینجا مطرح میشه: 1- اشتباه فرهنگی جامعه ایرانی، بعنوان مثال برابری یا حتی گاهی بیشتر شدن امتیازات دخترخانما نسبت به اقاپسرا (مثل حق تحصیل بدون نیاز به کارت پایان خدمت اینجا به ضرر آقایونه، دادن مهریه های سنگین که حتما شما بخاطر دکتر بودنتون کمتر از 500تا قبول نمیکنی، گذاشتن تمام مسوولیت زندگی به دوش مرد، نگاه کالاگونه به جنس مرد بعنوان ابزاری جهت پز دادن یا شوهر کردن جهت تامین نیاز مالی) خب شما نیاز مالی رو نداری اما چون تو این جامعه بزرگ شدی نمیدونی شوهرتو باید واسه چی دوست داشته باشی، از طرفی فقط مشکل مالی نیست، پرستیژ دکتر بودن تو جامعه ما خیلی فاصله طبقاتی داره متاسفانه نسبت به شغلهای دیگه و کشورهای دیگه، حتی آدمای اطرافت هم ناخواسته آدمو مغرور میکنن بخاطر احترامی که به آدم میزارن. مثلا کشوری مثل آلمان نهایتا اختلاف حقوق بین بهترین و بدترین شغل دو تا سه برابره البته اونجا همه شغلها احترام دارن بهتر بدتر نداریم ما تو ایران هم به شما نیار داریم هم به مهندس برق!!!

این مشکل جامعه ماست که همه افراد باهوش ترجیح میدن برن رشته هایی مثل پزشکی و برق با درآمدهای بالا، اما مشکل شما چون با همکلاسیهایی مثل خودتون 5تا6 سال درس خوندید خیلی وقتا ممکنه این مواردو مقایسه کنید. شاید این آقا چندین سال آدم خوب و با اخلاقی بوده و براش مهم باشه این مساله هم برای شما مهم باشه، پس رک بهش بگید دغدغتون چیه یا اینکه صبر کنید با یه ادم همسطح خودتون ازدواج کنید چون مساله مهمیه یا نکات مثبتشو بهتر ببینید چون تو بقیه پسرا کمتر میتونید ببینید!! و متاسفانه هنوز خانمای ایرانی جنبه اینو پیدا نکردن که حقوقشون بالاتر از شوهرشون باشه.

این نکته رو هم یادت باشه هر چی هم حقوق بگیری باید شوهرت این حسو داشته باشه که نیازتو برطرف میکنه، متاسفانه کمتر خانم شاغلی اینو میدونه

من اگه شما خواهر من بودید حتما شما رو راغب میکردم به این ازدواج اما اگه اون آقا برادرم بود از ازدواج با شما منصرفش میکردم چون با این تفکر بعدها هم خودتون اذیت میشید هم اون آقا

سلام
مطمئنم اگه دغدغمو به این آقا بگم با شناختی که از طبع بلند خانوادش مخصوصا پدرش دارم بلافاصله همه چیز رو تموم میکنن درسته وضعشون متوسطه ولی طبع بلندی دارن پس من نمستونم دغدغه درآمدو بهش بگم و خیلی چیزا رو باهاش در میون بذارم. ولی یه چیز ذهنمو درگیر کرده اونم اینکه چرا منو انتخاب کردن؟میگم نکنه به خاطر شرایط من بوده؟چرا نرفته خواستگاری دختری مثله خودش!!به این فکر نکرده که ممکنه پس فردا من اینارو تو سرش بزنم؟دوست نداره حسه برتری و اقتدار داشه باشه مثه بقیه مردا؟آیا قصدش ازین ازدواج گارانتی کردن زندگی آیندش به لحاظ مالی نیست؟نکنه منو به خاطر شرایطم انتخاب کرده باشه

جدا از طرز فکر این خانم ،اون خانواده هایی هم که سراغ همچین دخترایی میرن همیچین بی اطلاع از شرایط مادی خانم نیستن ئ مظلوم نیستن ها
برای اونها هم کلی دختر مهندس و لیسانس با حقوق پایین یا بدون کار هستن که حاضر نیستن سراغشون برن

اینم فکرمو درگیر کرده...

اگه حقوق شما انقدر زیاده که می گی پول خورده 1 و نیم برات
و اگه این اقا برات هیچی نداشته که رسیدی به حساب و کتاب مالی
و اگه انقدر راحتی هنوز و نیاز عاطفی نداری
و اگه هیچ مشکل و فشار و نیازی نداری و هیچ عشقی هم به ایشون حس نمی کنی
چرا باهاش ازدواج می خوای بکنی؟ از این ازدواج چی گیرت میاد؟؟
اگه از همه نظر تامینی حداقل با کسی ازدواج کن که دوسش داشته باشی.

مشاوره ازدواج هم برو

اینا نظر من بود ممکنه اشتباه کنم
موفق باشی



میشه بگین درامد دندانپزشک چقدره؟


در مورد پزشکی اینطوریام نیست که فکر می کنین. پزشکی رشته ی سختیه. کلی زحمت می کشن تا قبول شن کلی هم جون می کنن درساشو می خونن. پیر میشن. پزشک عمومی هم علافه کلا. باید برن خیلی خیلی بیشتر از اون چندین سال دبیرستان و کنکور و پزشکی عمومی که درس خوندن بازم درس بخونن تا تخصص قبول شن. بعدش دیگه اوضاشون خوب میشه. اما تا قبل تخصص نه.
اما دندانپزشکی رشته زیاد سختی نیست به نسبت پزشکی خوندنش. پیر نمیشن حداقل با درس خوندن. انقدر هم پیچیدگی نداره که پزشکی داره. موضوعش دندونه. اما پزشکی خیلی خیلی گسترده است.

در مورد درامد هم بدنیست بگن مفید درامد چقدر میشه بعد از کسر هزینه های مواد و وسایل و این چیزا.

اره مهندسی ها که باید زحمت بکشن ....

در مورد اون اقا هم من با نظر مینا موافقم. لابد می دونه این خانم حقوقش چقدره. البته من نمی دونم حقوق یه دندانپزشک چقدره.

عزیزیم من میتونم این آقا رو دوست داشته باشم چون خیلی چیزا تو اخلاق خودش و مادرش واسه دوست داشته شدن دیدم تو هیچ کدوم از حرفام هم حرفی از ویژگی های اخلاقی نزدم منم نیاز به ازدواج و آرامش دارم مثه همه اما میخوام این انتخاب رو با چشم باز انجام بدم...
در مورد زحمت دندانپزشکی خب نظر شما محترمه ولی صحبت من در مورد گذشته و تلاش برای رسیدن به این شغل نیست
درآمد هر پزشک رو هم نمیشه با معیار حقوق سنجید چون اون بخشی از درآمد که از طریق بیمارستان بدست میاد که خب چیز زیادی نیست و بیشتر درآمد مربوط میشه به مطب و تعداد مریض هایی که باهاشون سر و کار داریم حالا این مسئله میتونه از پرکردن ساده باشه تا عصب کشی و فلپ نیم فک و فرنکتومی و بقیه موارد.