درمان غیرت بیجا با کتاب یا فیلم یا ... ؟

[مصباح الهدی]

سلام آقای صحت.ادامه توضیحاتم برای پست13 شما:

ولی فکر میکنم باید کمی تحکم مردونه رو یاد بگیرم؟!
چون دیدم خانم هایی که بدشون نمیاد گاهی خشونت لفظی یا داد کمی ملایم یا اخم یا چشم غره شوهرشونو ببینن و حس کنن مرده؟! برداشتم از بعضی پست ها و تاپیک ها این بوده؟! چطور یاد بگیرم در حدی که زیاد نباشه؟

راستش آقای صحت این مسائل کاملا سلیقه ای هست.ممکنه یه دختری همین جوری که دقیقا شما هستین را دوست داشته باشه(به نظرم منطقیش هم اینه) و یه دختری نه. من می گم این ریسک را نکنید که بخواهید حالت های تحکم و...مردسالانه یاد بگیرید.
من می گم خودتون باشید اما یه ویژگی هایی را در خودتون تقویت کنید.اون وقت لازم نیست نقش بازی کنید.همون خودتونید ولی بروز شخصیتتون تو رفتارتون باعث میشه خیلی از خانم ها از شما خوششون بیاد.
اگر هم خوششون نیاد دیگه ما نمی تونیم که از نظر همه دل نشین باشیم که. پس مشکل از شما نیست.همان طور که مشکل از اون دختر هم نیست. باید طرفین قبل عقد مدتی به شناخت هم بپردازند تا متوجه بشن واقعا احساسات قوی میشه یا نه. این نکته هم مهمه که به دل نشستن مساله ای نیست که هی ما بخواهیم تجزیه تحلیلش کنیم.چون اگر این کار را بکنیم بدتر باعث میشیم اشکالات را ببینیم و طرف به دل ما نشینه و یا حتی برعکس بیش از حد به دل ما بشینه! یه چیز ساده است که با تعاملات اتفاق میفته.
اون چیزی که قطعا هیچ خانمی خوشش نمیاد ببخشید که این طور می گم مرد سیب زمینی باشه. یعنی کاملا بی تفاوت.مثلا یه مساله ناراحت کننده پیش میاد.هر مردی ناراحت و عصبانی می شه ولی اون ریلکس برخورد کنه!!! یا اینکه کلا بی غیرت باشه.

اما نکاتی که می خواستم بگم تو خودتون تقویت کنید و همه خانم ها این ها را از همسرشون می خوان:
1)اعتماد به نفس بالا
2)جا نزدن
3) مصمم بودن. مثلا مردی که از یه شاخه به اون شاخه می پره خوب نیست. مردی که تصمیم می گیره و زود هم تصمیمش عوض میشه خوب نیست.
4)دهن بین نبودن.
5)منطقی بودن. مثلا وقتی حرفی درست بود تصمیمش را می تونه تغییر بده و این خیلی خوبه.برعکسش بعضی مردها در برابر حرف حق مقاومت می کنند. که غالبا به نظر من این دسته می تونند غیرت بی جا هم داشته باشن.
یا مثلا این هم خوب نیست که تا یه نفر یه چیزی گفت مرد سریع قبول کنه و بگه چشم. درواقع می خوام بگم باید اصولی داشته باشه.
6) اصطلاحا بچه ننه نبودن
7) اون چیزی که در پست قبلیم گفته بودم که طوری رفتار کنید خانومتون بیاد با شما حرفاش را بزنه.منظورم این نبود که ممکنه خانومتون از خواستگارش بگه یا از یه مردی که اذیتش کرده. مشاورین اینجا می گن که نباید اتفاقا بگه.
منظورم بیشتر این بود این قدر صمیمی باشید تا حرفای دلتون را به هم بتونید بگید. بتونید از هم انتقاد کنید.مثلا شما از فلان رنگ لباس خوشتون نمیاد با هم بتونید صحبت کنید.رو راست بگید فلانی این رنگ فکر کنم خوب نباشه بهتره این رنگ را بپوشی. نه اینکه خانومتون ناراحت بشه و...

کی این اتفاق میفته؟

وقتی که خودتون هم اینجوری باشید مثلا خانومتون نترسه از شما انتقاد کنه که مبادا شما بهتون بربخوره و ناراحت بشید. دقت کردین بیشتر این مشکلاتی که تو این تاپیک ها هست زن و مرد توانایی صحبت کردن با هم را ندارن و حق هم دارن چون به طرف بگن ناراحت می شه.

مثلا میاد میگه من رفتار خانومم به دلم نمی شینه!خب من که پشت مانیتور هستم می گم خب چرا به خودش صادقانه انتظاراتش را نمی گه؟! ولی می بینم طرف توانایی و نحوه انتقال مطلب را نداره و ما هی لقمه را می پیچونیم.می گیم این مدلی بگو. اون مدلی نگو و.... یا نگو. نکات مثبتش را ببین.

در صورتی که من می گم می شد خیلی راحت در قالب عواطف و با نگاه مهربانانه با هم صحبت کنند.خب آدم حرف دلش را به همسرش نزنه پس به کی بزنه.نباید که همسران رودروایسی داشته باشن.
یا یه شکی داره.خب من می گم بره از همسرش بپرسه شکش برطرف شه چرا این قدر لقمه را بپیچونیم؟ ولی نمیشه.چون بلد نیست چه جوری بگه. و یا همسرش زود جوش میاره اون وقت مجبوریم هی بگیم مثلا شک نکن و...

این پست هم ایده خوبی برای اینکه حرفی تو دل آدم نمونه داره: #3
این هم تاپیک خانم ریحانه-ب هست که سلیقه اش متفاوت بود اما آخرش مشکلش حل شد.چرا؟ چون در آخر رو راست با همسرش از تمایلاتش صحبت کرد و حرف دلش را بهش گفت!

هنوز عاشق نامزدم نشدم...
می گم چقدر خوبه آدم بعد ازدواجش به جای اینکه از غریبه راهنمایی بخواد از خود همسرش مستقیم راهنمایی بخواد. اون مستقیم چیز مورد نیاز آدمو میگه یا متوجه میشه و اصلاح می کنه.البته شاید همیشه هم نشه. نمی دونم.

در ضمن چون فکر می کنم شاید این تاپیک های مشکلات روی شما تاثیرات منفی هم گذاشته باشه بهتون پیشنهاد می کنم حتما تاپیک زیر را مطالعه بفرمایید:
با خوندن مشکلات و تاپیک های اعضا از زندگی مشترک و ازدواج فراری شدم!
لینکهای خوبی هم توش گذاشتم.فکر می کنم یکم نگاهتون نرم تر و متعادل تر بشه.

1-به نظر منم مهمه ولی چطور تشخیص داده بشه؟عاطفی بودن من چطور متمایز بشه از لوس بودن؟دیدین برخی خانم ها کلمه عاطفی اونارو به تهوع میندازه؟مثلا فکر میکنن شاید یعنی یجور "اوا خواهر بودن" ؟! یا مثلا بعضی آقایون ممکنه زود به زود جلو همسرشون گریشون بگیره.میخوام تمایز بدم بین این مورد ها.یعنی میگم عاطفی با اینا اشتباه نشه؟
خب باید در موردش توضیح بدین. البته اول در مورد دیدگاهش در مورد عواطف و... بپرسید.دوستان تو تاپیک من راهنمایی هایی کردند. وقتی دیدگاهش را متوجه شدین. خودتون هم دیدگاهتون را بگید و بعد بگید که من منطقی هستم و... تو زندگی مشترک برام عواطف خیلی مهمه.ولی عواطف مردانه دارم.

2-بله این راهکار هم مدنظرم هست ولی گاهی جوابی که مرد میشنوه مثلا این که بگیم به خاطر خودته جواب میشنویم تو حساسی یا سخت میگیری یا شاید بدتر بشنویم که تو خودت فلانی و فکر میکنی بقیه هم این طورن.یعنی گفتن این که همجنسامو میشناسم مترادف بدینی و شکاکی و بد دلی و ... (اگه خانم اعتقاد زیادی نداشته باشه به حجاب احتمالا این طور میشه و اگر هم داشته باشه که خب خودش رعایت میکنه دیگه غیر اینه؟ )

خب لحن خیلی مهمه.خب اینکه شما تو زندگیتون کلا چه طور رفتار کرده باشید و ثابت کرده باشید به همسرتون که چقدر خاطرش را می خواهید و چقدر براتون مهمه خیلی مهمه.هزار بار بگید دوستت دارم ولی مثلا یه بار ازش حمایت نکرده باشید.خب آدم فکر می کنه این ها لفظیه و اگر این را هم الان از من می خواد به خاطر خودم نیست.داره نقش بازی می کنه و الکی می گه.می خواد منو گول بزنه.
ولی خب شما هم یه خانم محجبه انتخاب کنید که فوقش در حد یه رنگ و... بخواهید نظرتون را بهش بگید.نه مثلا باز باشه و فرداش بهش بگید وجه و کفین.خوب معلومه قبول نمی کنه!!!

و می دونید آقای صحت به نظر من مهم ترین عاملی که باعث میشه همسران به هم متعهد باشن اینه که:
1) خود همسر واقعا حیا را رعایت کنه. مثلا وقتی آقا خودش جلوی خانومش خیلی حیا را رعایت کنه و مثلا با خانم چشم تو چشم نشه.یا اگر خانم بدحجاب بود سرش را بندازه پایین یا مستقیم نگاه نکنه، تو خانم این به وجود میاد که خب من همسرم این قدر رعایت می کنه چرا من رعایت نکنم. وقتی بفهمه که شما کلا حتی در نبودش هم اینجوری هستین خودش عذاب وجدان می گیره که خودش هم رعایت حریم محرم و نامحرمی را رعایت نکنه. وقتی هم شما احیانا چیزی تذکر بدین خب از شما قبول می کنه و عمرا فکر کنه هوس باز هستین و خودش می دونه شما تو جامعه الان واقعا کم محسوب میشید و از چه دیدی می گید چون بارها بهش ثابت شده(هم حیا و هم علاقتون).غیر اینه؟

اما خدای نکرده همسرتون ببینه فرض تو لب تابتون فیلم ... می بینید. شاید لجش دربیاد. بگه وقتی اون رعایت نمی کنه.چرا من رعایت کنم؟ استدلال اشتباهه ها! ولی خب وجود داره.اگر به خاطر خدا نپذیرفته باشه و عمیق نباشه این حس به وجود میاد قطعا!
من از دید خانم گفتم.همین دید برای آقا هم هست طبیعتا.یعنی آقایی هم که ببینه خانومش براش مهم نیست چه نگاه هایی بشه شاید براش خیلی هم مهم نباشه چه نگاه هایی بکنه!ولی یه آقای باوجدان خیلی باید ناراحت بشه این قدر خانومش باحیا باشه ولی خودش رعایت نکنه.البته ممکنه ها باز نگاه بد بکنه.ولی مورد اول به نظرم لزومی نمی بینه نگاه بد نکنه! (نظر شخصیم)


2) جایگاهی که زن و شوهر تو دل هم دارن. همون اوایل زندگی باید زن و شوهر که روشون تو روی هم باز نشده یه سری حریم ها حفظ بشه.درسته گفتم رودروایسی خوب نیست ولی منظورم را حتما متوجه می شید.رک گویی و بی مهابا حرف زدن هم خوب نیست.

یه رودروایسی کمرنگ باید بینشون حفظ بشه. یه اعتماد پررنگ باید به هم داشته باشن همیشه. تو دلشون بگن نکنه من این جایگاه را از قلب همسرم از دست بدم! اگر خدای نکرده به هرحال انسان ممکنه پاش بلغزه.وقتی لغزید عذاب وجدان شدید بگیره! بگه وای من به چه کسی خیانت کردم. وای من چرا فلان فکر تو سرم اومد!!! بگه اگه خانومم بفهمه نکنه جایگاهم را از قلبش از دست بدم!!!؟ متوجه شدین. حرمت ها باید حفظ بشه.

اگر احیانا شما هم خواستین تذکر بدین حتما با حفظ این حرمت ها باشه.
ادامه دارد....