میخوام دیگه اینقد از مجرد بودنم خجالت نکشم

[فرخ رو]

غصه ام میگیره وقتی پستهایی اینچنینی رو میبینم و اتفاقا چه قدر هم زیاد میبینم تو این سایت.
شماهایی که مجردین چرا این افکار رو توی سرتون میپرورونین؟ انقد بهش شاخ و برگ میدین؟
چرا فکر میکنین تمام فلسفه خلقت ما زنها در ازدواج هست و لاغیر؟
چرا فکر میکنید زندگی و خوشبختی از زمانی آغاز میشه که شوهر کنه ادم؟
چرا عمر رو تلف میکنید به پای افکاری که واقعا پوچه؟
چرا لحظه به لحظه خودتونو درگیر یه استرس بیخود میکنید که ای وای دیر شد؟ چرا همه شوهر کردن من نه؟ چرا ...؟ چرا؟

دوست نازنینم این افکار رو متوقف کن. چرا به خودت برچسب میزنی؟
خب توی شهر شما عقاید اونطوریه دلیلی نداره شما هم موافق اون جریان حرکت کنی که
هر کسی گفت ازدواج ازدواج و ای وای دیر شد.. بگو من قصدم خوشبخت شدنه نه صرفا ازدواج کردن. اینو به خودت بقبولون.
که هدف خوشبختیه نه صرفا ازدواج
20 سال واقعا سن بسیار کمیه. بسیار بسیار کم. اینو مطلقا به خاطر یه دلداری الکی نمیگم.واقعا کمه.
خودت رو با دیگران مقایسه نکن.
زندگی اون دختری بهتره که تو 15 سالگی با یه ادم با تحصیلات پایین؛ درآمد کم،شاید فرهنگ پایین و ... ازدواج کرده و الانم 2 تا بچه داره تو 22 سالگی یا شمایی که بعد از لیسانس میری فوق لیسانستو هم میگیری و توی 23-24 سالگی با یه ادم با تحصیلات بالاتر و درامد بالاتر و ...ازدواج میکنی؟ شمایی که فرصت دیدن ادمهای بیشتر داری؟ شمایی که دایره انتخابت روزبه روز بیشتر میشه و از بین خواستگارا میتونی اونیب رو انتخاب کنی که به معیارات نزدیکتره؟ به ادمهای بیشتری فرصت میدی تو رو ببینن و به خانواده شون معرفی کنن؟
واقعا کدوم یکی خوشبختر میشن؟