کلافه ام از بیکاری دلم به بچه دار شدن خوش بود ولی...

[آرام دل]

پارسا گرامی

برای چی باید از شما ناراحت بشم

برچسب روانی بودن از مدتها پیش بهم زده شد چون یکی از بچگی تو زندگیم بود که با کاراش روانیم کرد

آبروی پدرم!!راستش اصلا برام مهم نیست چون من براش مهم نبودمحالا گاهی وقتا در صدد جبرانشه

ولی دیره...

تا الآن خودمم به یقیین رسیدم تعادل روانی ندارم

دست خودم نیست واقعا عصبانی میشم هیچی نمیفهمم

دکتر نیستم ولی مطمئنم سرم عیب و ایرادی داره چون خیلی ضربه خوردسنگ میخورد به سرم سرم سالم میموند سنگ میشکست وقتی یادم میاد خنده ام میگیره

چیزایی دیگه ای هم هست که جاش اینجا نیست