سلام.
من اگه پاسخ بدم در بینش احتمالا سوال پیش میومد مجبور بودم بپرسم چون فرمودید فعلا نپرسم صبر کردم فرمایشاتون کامل بشه.
در ضمن فاصله بین دو پست پشت سر هم چقدر باید باشه تا مثل شما ادغام نشه؟
پست 14:
خدای نکرده منجر به نگرانی و حساسیت های بیجا نشه.
فکر کنم تا حدودی شده متاسفانه
من کی گفتم چون هر دو طرف کم هستند پس حتما!!!
به خاطر این جمله "پس حتما می تونید همچین دختری را پیدا کنید(چون تقریبا میشه گفت تناظر یک به یک هست)" این برداشتو کردم.اگر اشتباه بوده عذر میخوام.
وقتی شما به صورت روش مند خواستگاری برید جوری که همچین دخترانی را پیدا کنید احتمال اینکه جواب رد بشنوید خیلی کمه! چون مثل شما کمه.
مسئله منم همینه که تا پایان کارشناسی شرایط ازدواج ندارم ، خواهر ندارم ، مادرم هم اهل روضه نیست و تو اتوبوس و ... هم اهل پیدا کردن عروس نیست که.منم احتمالا کار آیندم مردونست.خلاصه دور و بر من دختر کم خواهد بود + اکثر دور و بریام همون طور که گفتم عقیده متفاوتی دارند.خلاصه احتمالا شانسم خیلی کمه برای پیدا کردن این جور دخترا.توکل برخدا.
باور کنید هیچ دختری از مرد بی غیرت خوشش نمیاد. اگر بگه ظاهریه! باور کنید هیچ مردی از زن بی حیا خوشش نمیاد. اگه بگه ظاهریه. ته دلشون یه چیز دیگه است! ته دلشون همه دوست دارن همسرشون بهش صد در صد متعهد باشه.
بله صد در صد ولی تعاریف از غیرت و حیا متفاوته.بعضی دخترا به سطح پایین تر غیرت راضیند و بیشتر رو که باعث کم شدن آزادیشون بشه نمیپسندن.تعهد هم که بله ولی خب آزادی رو در کنار تعهد دوست دارن.(همون طور که در پست بعدیتون خودتون گفتید از این دخترا دیدید)
چه مردی می تونه چشم پاک باشه؟
این صحبتتون یک دید پخته هست که اگه نگم خیلی ولی بعضی دخترا به این ارتباط حواسشون نیست توی انتخاب.
(در مورد تعادل حرف دارم)
بفرمایید.
پست 15 و 16 خانم ها آرام دل و بی نهایت:
ممنون از وقتی که گذاشتید و نظراتی که دادید.
پست 18:
می رید باهاش صحبت کنید می بینید دقت می کنه زود تر از شما نشینه و همزمان بشید.البته حتما مواردی هم دیدید که قبول کردند اما به هر دلیل محجبه هم نشدند حالا به خاطر جو خانوادگی یا اطرافیان یا دوستان یا بهانه ی گرما و عادت نداشتن یا هر چیز دیگه
تو برنامه های تلویزیون وقتی مهمون جدید آقا میاد گاهی میبینم آقایون بلند میشن اما خانم ها نشسته سلام میدن و بلند نمیشن و من فکر کردم خانم ها نباید بلند شن؟! درسته؟!
با این حساب این که دختر سعی کنه همزمان بشینیم مهمه؟و اگه زودتر خودش نشست معنی خاصی داره؟من فکر میکردم اصلا رسم باشه دختر اول بشینه و لازم نیست همزمانی رو رعایت کنه؟!به اینم باید دقت کرد؟!
ازش می پرسید شما چقدر خوشبخت هستین؟
ممکنه خانوادشو دوست داشته باشه (ما نمیدونیم) اما نه در این حد که مهمترین علت احساس خوشبختی بدونشون چون موفقیتای زیادی داشته و اونارو بگه.این بده؟یعنی عامل بی حیایی هم میشه؟
می خواهید بیرون برید از حساسیت های پدرش یه چیزایی دستگیرتون میشه و...
پدرش صداش می کنه یه چیزایی دستگیرتون میشه ...
راستش حس میکنم یه سری از این حرکات یه جور رسم ، پز یا هر چیز دیگه ایه و ملاک تشخیص نیست.
مثلا ممکنه رابطه پدر و دختر خیلی معمولی باشه اما انگار رسمه که پدر و کل فک و فامیل به داماد سفارش اکید کنن مراقب دخترمون باش خیلی برامون عزیزه و این حرفا.یه جور گربه دم حجله کشتن شاید؟یا یه رسم و عادت که همه میگن و اگه نگن بده
یا دختر بلافاصله بعد عروسی همون شب اول ابراز دلتنگی برای خانوادش کنه جلو شوهرش یا حتی گریه کنه
یا حتی یه مورد که خیلی کم پیش میاد تو یه فیلمی دختر پیش خالش بزرگ شده بود و خاله هم براش زحمت نمی کشید و اذیتش میکرد موقع خواستگاریش ازش تعریف میکردن و از زحمتای خودشون میگفتن تا داماد برای خاله هه خرج کنه.منظورم این نیس تو ازدواجای واقعی هم همینه
ولی تو معمولی ترین خانواده ها هم این حساسیت ها ، یا مثلا با احترام صدا کردن یا هر چیز دیگه انجامش جلوی خواستگار عادت و رسمه انگار و شاید تو جمع خودی این طور نباشه.
در واقع بیشتر حکم حفظ آبروی خانواده داره تا هوای دختر رو داشتن.
درست فکر میکنم؟! چطور این رفتارها رو تمایز داد؟
بله من خودم قبول دارم بعضی دختران حیای ذاتی دارند. یعنی شاید نمی دونند پوشش مهمه ولی وقتی مثلا یه پسر باهاش شوخی می کنه عصبانی میشه!!! یا اینکه اصلا سمت روابط دوستی نمی رن. یا یک ابراز احساسات ساده جنس مخالف خام نمی شن.چون تامین هستند.
دقیقا مثال هام از اول تاپیک همین مدل دخترا بودن.خیلیاشون اهل نماز و ... هم هستند.
بعد مدتی دیدم چادری شد!!! یعنی تغییر تا این حد!
اما همچنان اون حیایی که گفتید دارن.
راستش احتمالا اکثر فرصت های ازدواج من با توجه به اطرافم از این دسته اند.اتفاقا اکثر کسانی که اون ویژگی شیطنت که گفتم رو دارند هم از این دسته اند و خب اینا همونایی هستند که این سطح غیرت براشون بیش از اندازست.حالا چاره چیه؟حالا که اون مقدار حیای رفتاری رو دارند لازم نیس من کمی کوتاه بیام تا فرصت انتخاب بهتر داشته باشم؟
باید ذات زندگی به گونه ای باشه که این قدر به هم نزدیک بشن که طرف ترجیح بده بیشتر با شما باشه تا با دوستاش.دقیقا توقع و نظرم همینه.فقط باید جوری توضیح بدم که برداشت محدود کردن نشه.
بله اما بهرحال تفریحات با همجنسان هم حال و هوای دیگه ای داره که حس میکنم همسر خوب هم نتونه اون جنس حال و هوا رو برای خانم ایجاد کنه.مثلا صحبتای زنانه و ...
برای همین هم هست که در ادامه فرمودین اولویت باید همسر باشه اما تفریح با دوستان هم باشه چون جنسش فرق داره و قابل جایگزینی نیست
حالا اگر خانم روحیات و سلیقش به اون حال و هوای دور همی زنونه خیلی نزدیک باشه همسرش نمیتونه جای اونارو بگیره و ممکنه بیشتر وقت رو دوستاش پر کنند در کنار اینکه همسرشو دوست داره (در مورد آقایون هم صدق میکنه برای همین فکر کنم متوجه منظورم بشید)
خب مگه ممکن نیست که همسر من با دوستاش هم باشه و بگه و بخنده. مهم اینه من حس نکنم که همسرم آنها را به من ترجیح می ده. مهم اینه بفهمم من اولویت هستم.
خب یه خانم عاقل می دونه نباید این ها را بگه. اما فرض کنید ناشی بود و متوجه نبود.یا سیاست نداشت و از دهنش در رفت. شما نباید به هم بریزید.
باید یاد بگیرم و خودمو آماده کنم.سخته برام.به خصوص اگه تکرار بشه از روی بی توجهی یا حواس پرتی که قبلا تذکر دادم.متاسفانه گاهی هم برای سنجیدن غیرت از این روشا استفاده میکنند.
یه مشکل دیگه هم که دارم و گفتم "با آب و تاب تعریف کردن از یه مرد دیگه یه مقدار حسادتمو برمی انگیزونه متاسفانه و دست خودم نیس" غیر طبیعیه؟چطور باهاش کنار بیام؟ مثلا فکر میکنم عادیه و پیش میاد تو زندگی که همسرم بیاد خونه و از یه آقایی که خیلی خوب باهاش برخورد کرده تو فلان اداره و کارشو راه انداخته با یه ذوق و آب و تاب خاصی (نه معمولی و صرفا حالت تعریف کردن) بگه یا یه همکلاسی که خیلی کمکش کرده.نه که شک کنم به مسایلی مثل خیانت و ...!!! در عین اعتماد و این که میدونم منو دوس داره اما متاسفانه حسودیم میشه که یه نفر انقدر خوشحالش کرده :( نمیدونم چطور درمان کنم این موضوعو.
علاقه مندی ها (Bookmarks)