سلام مصباح الهدی عزیز و بقیه دوستان
منظوری از حرفم نداشتم همین طوری گفتم .
دوستان گفتنی ها را گفتند واقعا درسته معمولی بودن اصلا اشکالی نداره افراد معمولی خیلی راحت تر از زندگی لذت میبرند و معمولا شادترند ولی بیشتر کسایی که شرایط عالی دارند درگیری های ذهنی بیشتری دارند و کمتر قدر لحظه ها را میدونند البته اصلا مطلق و کلی نمیگم و استثنا همیشه هست .
کلا آدما و زندگی یه کم عجیب غریب شده اصلا آدما را نمیشه شناخت .اصلا خانواده اصیل تحصیلات زیبایی مذهبی بودن و سایر خصوصیات خود آدم و خواستگارش تضمینی برای خوشبختی نیست.
به نظر من یکی از مهمترین صفات لازم برای هر انسانی داشتن درک لازم از زندگی هست و این که بدونه تو هر شرایطی چه رفتاری نشون بده .
و این چیزی نیست که به ظاهر و تحصیلات و ..ربط داشته باشه .مهارتیه که آدم باید به مرور و در طول زندگی به دست بیاره.و خب بطبع راحت هم نمیشه تشخیص داد آیا کسی این مهارت را داره یا نه.وگرنه من خودم چند سال پیش راحت ازدواج کرده بودم ولی وقتی آدم یه نگاه به زندگی بقیه میندازه میبینه فلانی با کلی ادعای مذهب و یا داشتن تحصیلات و یا ظاهر زیبا اصلا درک نداره محتاط میشه.
من خودم خواستگاری داشتم که قضیه اش را قبلا گفتم .والا این آدم ازنظر اخلاق و خانواده و تحصیلات و ایمان خیلی خوب بود و من با شناختی که ازش پیدا کرده بودم مطمئن شده بودم که اصول لازم برای زندگی را هم بلده ولی با رفتاری که در آخر ازش دیدم به این نتیجه رسیدم که با وجود همه کمالاتی که داشت هنوز نمیدونست چی از زندگی میخواد و کمال گرایی اش واقعا به هردومون ضربه زد .
کلا ازدواج هم سخت شده و هم خودمون هم به سختی اش دامن میزنیم.
ببخشید یه جورایی پراکنده هم حرف زدم یه مواقعی آدم کلی حرف تو ذهنش هست ولی نمیدونه چی بگه!









علاقه مندی ها (Bookmarks)