برای سرکار رفتن و حقوقت از الان آماده اش کن.
خیلی آروم و غیرمستقیم. مثلا بگو اگر ما هر ماه یک نیم سکه بخریم، می تونیم بعد از یکسال بذاریم فلان بانک وام بگیریم و .... وسط این آرزوها و برنامه ریزیها، بگو من برم سرکار می تونیم هر ماه یک سکه بخریم و اینطوری وضعیت بخشی از حقوقت مشخص می شه.
یا بگو فلان بانک اینقدر بذاریم می تونیم وام بگیریم. کاش من زودتر کار پیدا کنم شروع کنیم به پس انداز.
بعد بگو اصلا برای این که جدی تر باشیم و به هدفمون برسیم من فردا می رم حساب باز می کنم. 50 تومان می ذارم تا روزی که حقوق بگیر شدم، پس انداز را شروع کنیم.
هر چند وقت یکبار هم الکی دفترچه را از کشو دربیار و بگو کی می شه من پول بریزم تو این حساب.
کی می شه من کار پیدا کنم و ....
بعد هم با اون پول خودت وام بگیر، خودت سرمایه گذاری کن (زمین یا خونه یا ... ).
تمام مدتی که از مسائل مالی حرف می زنی از کلمه "ما" استفاده کن.
خیلی خوبه که در مسائل اقتصادی زن و شوهر، من و تو نباشه.
اما این نسخه برای همه زندگیها و همه مردها یا زنها قابل اجرا نیست.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)