ممنون دوستان خوب حداقل با مطرح كردن موضوع براي شما يك كم آرامش گرفتم .
شوهر من هيچ وقت مستقيم به من نگفته اون دختر دوست خودشه، ميگه دوست همكارشه و من هم ميخوام اين حيا و حجاب بين ما باقي بمونه اما لابلاي كلامش دوست دختر داشتن را حق مرداي متاهل ميدونه .
راستي بهتون بگم يه خورده عزممو جزم كردم و رابطه ام را باهاش گرم تر و صميمي تر كردم . با خودم گفتم بگذار من خودم پاي رقيبمو از زندگيم ببرم . اونو رقيب خودم فرض كردم و گفتم فكر كن اون چي داره كه من ندارم پس بايد همون كاري را بكنم كه اون داره براي شوهرم ميكنه. مثلا سعي كردم براش اس ام اس هاي عاشقانه و خسته نباشيد روزانه بفرستم. روزي يكبار بهش از سر كارم زنگ بزنم و حالشو بپرسم . خلاصه دعام كنين كه موفق بشم . چون شوهر من اصلا آدمي نيست باهاش پرخاش كني، مثل بچه ها دعواش كني، ازش قهر كني ، همه اينا چيزايي است كه باعث ميشه رابطه اش با اون خانم بهتر بشه . ميدونيد از وقتي كه آدم بچه دار ميشه وقتي را كه براي شوهرش ميگذاشته ديگه عملا ميشه صفر يا بسيار كم . پس اونا هم كه هميشه موجودات متوقعي هستند ، سريع ميرن سراغ كس ديگه اي . بهرحال بعضي وقتها فكر آدم هنگ ميكنه و واقعا يكي را مخواد كه مشاور مشكلاتش باشه. بازم اگه نظري داريد بسيار ممنون ميشم بهم بگيد . حداقل وقتي ببينم نظر شما هم مثل منه ، به راه حلي كه براي مشكلم پيدا كردم اميدوارتر ميشم.
دوستيتان پايدار
فريانه








علاقه مندی ها (Bookmarks)