سلام دوستان
یکی از خصلتهای دوران نوجوانی و اوایل جوانی تعلق خاطر پیدا کردن به افراد هست اونهم به حد جنون و افراطی....این بد نیست لازمه حرکت و تکاپوی انسانهاست
...
این قضیه ممکنه بخاطر بی تجربه بودن عزیزان کمی اونها رو اذیت کنه....در این جور مواقع کمی صبور باشید و ابراز احساساتتونو به تعویق بیندازید ,خواهید دید تفکرات شما روز به روز پخته تر میشه...
وخود خواهید دریافت که نظرات شما هم در مورد انتخابهای قبلی خیلی تغیر خواهد کرد...در مورد احساستون حتماً با فردی آگاه صحبت بفرمایید...
این کمکتون میکنه....
در این صورت احساس رضایت بیشتری خواهید نمود....
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)