سلام عزیزم
یعنی عین منی
من همین مشکلات رو داشتم
ولی من خودم خیلی خاکی ام
میرم خونشون تو روستا نه دستشویی درست حسابی دارن نه میتونن در حد مامان اینای من پذیرایی کنن نه خواهر شوهرام لحن جالبی دارن
همش تیکه می اندازن الکی
نمیدونم چرا وقتی منو میبینن یا جاریمو میخوان بگن ما از شما بهتریم
ما که روستایی هستیم کلی هنر داریم شهریا اینجورین اونجورین کلاس میزارن و .... همینجور الکی بخدا
هیچی تو عروسی مون کمک نکردند
همه ی پولهای مجردی شوهرم رو گرفتند و یه کادو هم به من نمیدن عیدها
امااااااااااااااااااااااا ااا
امااااااااااااااااااااااا اااااااااااااا
امااااااااااااااااااااااا ااااااااااااااااااااااااا شوهرم بسیار آقاست. رفتارش مثل شهری هاست. بی پوله ولی مودبه. عصبانی نمیشه هیچوقت. خوجمله. افتخار میکنم که به کسی نشونش بدم.
پدر و مادرش بسیار مهربونن
ندارن کمک کنن ولی متواضعند
اونها اصل کاری اند.
به درک که خواهراش نیش میزنن. به درک که تو عروسی ام نصف عروسی دهاتی بودند. به درک که کمکمون نکردند. به درک که غیر اصل کاری هاش ایده آل من نیستن.
کفه ی ترازو به سمت امتیازات همسر من سنگین تره.
من یه کوه رو واسه ی آینده ام انتخاب کردم.
پای همه ی کمبودها هم وایمیستم
شمام ببین می ارزه به بله گفتن یا نه؟؟؟
سنگهاتو وا بکن باهاش قبل ازدواج. و بگو چه نگرانی هایی داری. اگه پذیرفت و تاییدت کرد و خواست که حامی ات باشه ارزش داره.








علاقه مندی ها (Bookmarks)