نگاهی جدی به دوران بلوغ و نونهالی و نوجوانی(قسمت اول)

[هوشیار]

سلام

نوجوانان می توانند بسیار شدید احساساتی عمل بکنند و فکر نمی کنند که چه می گویند و چه می کنند.بعضی اوقات تصمیمات عقلانی می گیرند و لحظاتی بعد برعکس آن را تصمیم می گیرند-زیرا هنوز قسمت قدرت تصمیم گیری در مغز که در بالا نام بردم رشد کافی نکرده است.

خیلی از تصمیمات و کارها و بدخلقی ها از کنترل نوجوانان خارج است.و تصمیمات گرفته شده در این دوران تنها منافع کوتاه مدت را در نظر می گیرد.مثلا نوجوانان در این دوران برای این که خودشان را مطرح کنند-وانمود می کنند که ترسو نیستند و ممکن است به کارهای خطرناکی هم دست بزنند.مانند:از ارتفاعات بلند پریدن- در جاده و اتوبان این طرف و آن طرف دویدن یا سیگار کشیدن و ...
تقریبا از ۱۸ و ۱۹ سالگی دوران خودآگاهی آغاز می شود.توجه داشته باشید که خودآگاهی می گویم و نه آگاهی! که تفاوت بین شیطان و خدا ماند! این دوران که تقریبا تا ۲۴ سالگی طول می کشد-دوران نگاهی به نفس می نامم.همچنین دوران حس مسئولیت پذیری هم آغاز می شود.

در این دوران هست که کم کم می توانند تصمیماتی را بگیرند که در میان مدت و شاید بعصی اوقات(به ندرت) در دراز مدت از عواقب آن آگاه باشند.مثلا انتخاب رشته تحصیلی- انتخاب یک سفر با دوستان و از این قبیل.

هورمون های مردانه در پسران در دوران بلوغ به ۱۸ برابر بیشتر از حالت متداول و در دختران به ۶ یا ۸ برابر از اندازه متداول ترشح می کنند و هورمونی به نام tetrahydroprogeserne معروف به THP که در افراد بزرگسال نقش ضد استرس را دارد- که در این دوران کاملا برعکس استرس زا عمل می کند.

عدم رشد کافی بخش های مغزی و بسیاری از تحولات جسمی و تغییرات هورمونی دیگر پدیده نوجوانی و دوران بلوغ را بوجود می آورد و این فرزندان معصوم را در جستجوی هویت فردی و اجتماعی وا می دارد و در این جاست که یک پدر و مادر آگاه و دمکرات محور می تواند بخش ناقص cortex praefrontalis را به نحوی پر کند.

بعضی از والدین به وسیله تنبیه و تشویق سعی دارند از بعضی رفتارهای فرزندشان در دوران بلوغ پیش گیری کنند-اما این دیگر جواب نمی دهد و بهتر است با نوجوانان همفکری شود-انواع گزینه ها بررسی شود-عواقب آن مورد بحث و بررسی شود و در صورت نیاز با مشاور و روانشناس مشورت شود.

و بدینوسیله شما می توانید یک محیط امن و باز ایجاد کرده و این دوران سر سخت و پرتلاش بلوغ را خفیفتر کنید.آموزش و پرورش هم انتظارات خود را باید از این عزیزان به روز کرده و از انتظارات غیر علمی خودداری نمایند و با کمی لغذش و نمرات کم نسخه زندگی را در آینده برای فرزندان این مرزو بوم تهیه نبینند!

خواب کم رشد بخش های مغز را کاهش می دهد و یک نوجوان ۹ تا ۱۰ ساعت به خواب نیاز دارد تا بتواند تمامی تاثیرات روز را در مغز حل بکند.پس اگر دنیا را آب برد و فرزند نوجوان شما را خواب برد تعجب نکنید.

منبع:wurqun.blogfa.com

امیدوارم مطلب مفیدی بوده باشه. موفق و شاد باشید