بیشتر دوست دارم بمیرم تا خوب بشم ، پس کی حال من خوب میشه ؟

[معاون کلانتر]

دوستان قرار نیست پونیو بعد عمل پشتک وارو بزنه و زیبا ترین دختر ایران بشه و بخاطر زیباییش هر لحظه احساس شادی کنه و همه بهبه و چهچه بگن و ...

مشکلات جهان اسلام رو هم که دارید به پای پونیو مینویسید

سئوال مهم من اینه که شما برای زیباییتون هیچ اقدامی نمیکنید که میگید زیبایی بده و فلانه
شما وقتی میرید متخصص پوست به این دلیل میرید که خوشگل ترین نوع بشر بشید؟؟؟؟ به قول دوستان هدفتون بی بند و باری و ترویج فرهنگ غربه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یا به این دلیل میرید که عارضه ای که بر چهرتون اثر گذاشته رو درمان کنید

چرا اینهمه اغراق و مبالغه میکنید مگه کسی مدعی شد که خوشبختی پونیو در گرو این عمله

فقط قراره یک اتفاق بسیار مهم بی افته : پونیو از این رنج طاقت فرسای روحی چند ماهه (که ما شاهدش هستیم ) و چند سالی که ندیدیم خلاص بشه

یک عده از دوستان بجز ترساندن و موج منفی کاری نمیکنن

دوستان اگر شعار دادن شما واقعا کمک حال پونیو بود ، برید هزارتا شعار قبلی که در تاپیک های قبلی براش فرستادن رو بخونید هم مبالغه بیشتری داشت هم ترس و انرژی منفی اش اثر بخشی بیشتری داشت

و نتیجه چی شد یک تاپیک جدید از پونیو با عنوانی بسیار نا امید تر از قبل
با ادامه همون حرفا

چیکارکنم دیگه دارم روزبه روز بدتر میشم . بیشتر دوست دارم بمیرم تا خوب بشم .
از قیافم بدم میاد اوضاع مالیمون اونقدر خوب نیست که قیافمو درست کنم .
مطمئنم اگه خوشگل بودم حالم بهتر بود ...
حتی کارهایی که دوست داشتم انجام بدم رو پشت گوش میندازم

دوستان فقط یک زحمتی به خودتون بدید بجای جبهه گیری در مقابل حرف های همدیگه یکبار از اول تا آخر تمام تاپیک های پونیو رو بخونید اصلا یکبار حرفهای پونیو رو بخونید در همین تاپیک کفایت میکنه

زیادی حساسم میگند هر کی یه شکلیه و نباید رو قیافت حساس شی همین که هستی رو بپذیر و کلی شعار مسخره دیگه که سیرت زیبا داشته باش و همه خوشگلند و زشت وجود نداره و سلیقه ها با هم فرق داره ! خودمم ازین شعار ها دادم . من وسواس ندارم اگه خوشگل بودم که انقدر گیر نمیدادم به خودم راحت میرفتم تو اجتماع کلی دوست پیدا میکردم انقدر غصه نمیخوردم .

هیچکس هم نیست که منو به خاطر این سیرتی که میگید بخواد ! (منظورم پسر نیست ) هیچکس دوستم نداره . البته من به خاطر قیافم روابط عمومیم خیلی ضعیفه ... دوس

به خاطر قیافم بد زندگی ای رو میگذرونم حتی حوصله ندارم با دوستای صمیمیم برم بیرون

از همه ی اینا بدتر استعداد و توانای هامم از بین رفتند کار خاصی بلد نبودم البته .ولی به همونم دلم خوش بود ... که دیگه ندارمشون یعنی حوصله ی اجرا کردن ندارم ..

از صبح همش دارم گریه و زاری میکنم خودزنی هم کردم اتاقمو بهم ریختم و وسایلمو پرت و پلا کردم یه حالتای جنون آمیزی پیدا کردم

میترسم تا آخر عمرم مجبور شم به زور قرص خودمو عادی نگه دارم . معدمم ناراحته نمیتونم همیشه قرص بخورم . تازه من همینجوریش فراموشی دارم . عوارض اکثر داروهای اعصاب هم فراموشیه ...

فراموشیم چیکار کنم ؟! اینم به خاطر استرس و افسردگیه ؟؟؟ مگه من چند سالمه که اینجوری داغونم ؟

من دیگه هیچ حرفی ندارم و و نمیزنم و نخواهم زد
مثل این هفت ماه گذشته که فقط یک خواننده بودم بنا به دلایلی
پیشگو هم نیستم ولی کاملا میدونم چه اتفاقاتی قراره رخ بده

برای همگی آرزوی موفقیت دارم