سلام آرش
بعضی وقتها ما زیادی روی خودمون و لذتهایمان متمرکز می شویم. آنقدر که کانون هستی می شویم و باید همه چیز به نوعی در جهت منافع و لذت ما باشه... ، و متاسفانه نتیجه عکس می ده. ما تا وقتی مستقیما لذت خودمون را هدف قرار می دهیم، از قضا خود این لذت را نیز به راحتی به دست نمی آوریم. دقیقا مثل سکوته ، هرچه بیشتر صدایش کنیم بیشتر می شکنه.
یه مدت از درون خودت بیرون بیا، دقت کن که دیگران چه می کنند، از چی لذت می برند، سعی کن احساساتشون را بفهمی، درکشون کنی، به جای اینکه متمرکز بشوی روی این که محیط و اطرافیان چه تاثیری روی شما می گذارند، یک چند صباحی دقت کن که شما چه تاثیری روی آنها می گذاری، منظور آنها از بعضی حرفها چیه، سعی کن با دید مثبت هم آنها را بررسی کنی.
زود رنجی، حساسیت و پیگیری لذت هایت ( پست قشنگ 16 فاطیما)، ریشه مسائلی هست که آرامش را از تو می گیرند.... باید جهت حل این مسائل برنامه ریزی کنی....