زندان رفتن مجدد عنقریب همسر

[فرخ رو]

روی هدفی سرمایه گذاری کنید که هیچ وقت خراب نشه. اگر به دنبال رشد شخصیتی بودید پس الانم روی همین هدف سرمایه گذاری کنید. همین که بتونید با یک ادم که در ایده الهاتون نمی گنجه یک رابطه داشته باشیید به نظرم یک قدم در جهت رشد ادمه.

الان با بک فرزند کوچک (البته یادمه توی یکی از تاپیکهاتون از افسردگی بارداری گفته بودید نمی دونم الان بهترید یا نه) بهتره تمام تمرکزتون روی خودتون باشه. شما الان تمرکزتون روی همسرتونه چون مدام اشکالاتش رو می بینید و همچنان در پذیرشش نیستید.

اگر خانم آنی الان اینجا بودند شاید بهتر می تونستند از مساله پذیرش براتون صحبت کنند.

سعی کنید یک مدت تمرکزتون روی خودتون و اهدافتون باشه و البته مدارا و زندگی با همسر هم می تونه یک گوشه از این اهداف باشه (البته به شرطی که به عنوان یک سد در برابر اهدافتون در نظرش نگیرید و جور دیگری بهش نگاه کنید).

مرسی که نوشتید.
تمرکز رو واقعا از روی همسرم برداشتم. نتیجه فوق العاده بوده. تاثیرش رو روی شادابی خودم میبینم.
اینکه خودمو دوست داشته باشم.اینکه فارغ از اینکه همسر بهم محبت میکنه یا نه،مجردم یا متاهل، تنهام یا دور و برم شلوغه،کسی تو زندگیم هس یا نه و فارغ از هزار تا شرط نامرئی دیگه که معمولا برای دوست داشتن و تحویل گرفتن !!!! خودمون میذاریم به خودم محبت کنم،برسم،لذت ببرم، شیک باشم،آراسته باشم،تفریح کنم و خلاصه خودمو تحویا بگیرم در خفا و در عیان خیلییییییییییییییییییی زیاد منو بهتر از قبل کرده.
یعنی در واقع محور رو خودم قرار دادم نه همسرم .
الان تلاطم های رفتاری اون تغییری در من ایجاد نمیکنه.
همچنان خودم به خودم محبت میکنم.با خودم عشقولانه رفتار میکنم!!! انقد خوبه!!!انقد خوبهههههههه!!!


اماااااا... در رابطه با همسر یه مطلبی هس!
اعتمادی و عشقی در میان نیست چه تغییر بکنه چه تغییر نکنه.
حالا این آدم از من رابطه میخواد.
خانوما میدونن عشق برای یک زن مرحله قبل از رابطه اس. تا عشق نداشته باشه میلی هم نداره به یک مرد.
و من سرگردونم و فرار میکنم از همسرم و از رابطه.
این موضوع هیچ ربطی به تمرکز کردن رو خودم نداره.