با توجه به تجربه ی افسردگی که قبلا داشتم اینو کاملا می دونم که مسائل و تنوعات کوچیک نمی تونن در احساسات من تغییرات بزرگ بوجود بیارن. به چیزاهای بزرگتری احتیاج دارم. چیزهای مستمر تر. وضعیت پایدار تر.
بعد از افسردگی ام تنها زمانی موفق به کنترل افکارم شدم که به دارو پناه بردم. و زمانی دارو هامو قطع کردم که تو خونه ی خودمون در کنار پدر مادرم زندگی خوبی داشتم.
و 100 البته دارو ها هم عوارضی داشتن و حتی همون پکساید هم از دارو هایی بود که بنده از راهنمایی واسه قلبم تجویز شده بود. همینطور ایندرال.
اگه بخوام تو روزهای خدمت پکساید بخورم گیج می مونم و همش باید تو محیط خدمت حرف بخورم.
تمام این درمان ها موقعی موثر هستند که بنده در منزل خودمون پیش پدر مادرم باشم و دستم تو مدیریت زمان ها و زندگی ام باز باشه.
به هر حال ممنونم.
منتظر پیشنهادات دیگه ی دوستان هستم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)