ترانه جان
توي زندگي مشترك كه همه چيز بر وفق مراد آدم پيش نميره !!! مطمئن باش هيچ كس رو پيدا نميكني كه توي تمام مسائل با هم تفاهم داشته باشين .....
بلاخره هم تو و هم شوهرت بايد به يك سري از خواسته هاي طرف مقابلتون احترام بگذارين و بهش عمل كنين.....
ببين عزيزم به اين فكر كن :
1) آيا شوهرت معتاده ؟
2) آيا شوهرت هوس بازه و مرد زندگي نيست ؟
3) آيا شوهرت كتكت ميزنه ؟
4) آيا شوهرت دزد و قاچاقچيه ؟
5) آِيا شوهرت واقعا دوستت نداره و تو هم واقعا دوستش نداري ؟
اگه تا مورد 4 حتي يكي شون هم برات اتفاق افتاده بود، كه واقعا حق داشتي كه بخواي جدا شي ولي آيا واقعا اينطوره ؟
نميگم مشاوره معجزه ميكنه ولي ميگم شايد همسرت راجع به وظايف خودش نسبت به تو اطلاعي نداره و تفكر مرد سالاري داره .....تو هم حق داري كه يك سري چيزها رو ازش بخواي ولي ايشون بر اساس اين تصور فكر ميكنه كه زن بايد مطيع شوهرش باشه و هرچي شوهرش بگه عمل كنه .....و حق اظهار نظر نداره....
اين درست نيست كه تو از همين اول يك دفعه بهش بگي كه ميخواي طلاق بگيري ..... بهش بگو كه واقعا ديگه كم آوردي و اگه اينجوري پيش بره زندگي برات با جهنم فرقي نداره .......
با هم پيش يك مشاور برين تا بتونه شوهرت رو روشن كنه و بفهمونه كه نسبت به شما وظايفي داره و شما هم حق اظهار نظر دارين و اين نيست كه هرچي اون بگه بشه !!!!!!
شايد مشاور بتونه قانعش كنه كه كوتاه بياد و ذهنش رو روشن كنه كه : نه بابا اينجوري ها هم نيست كه من دارم پيش ميرم و ..........
اگه شوهرت تو و زندگيتون رو دوست داشته باشه سعي ميكنه كه كوتاه بياد ..... اگه هيچ موقع كوتاه نيومد و تو هنوز هم فكر كردي كه داري اينجوري حروم ميشي و زندگيت شده بردگي و تا آخر عمرت ديگه به اون چيزهايي كه ميخواي نميرسي ...........اون موقع راجع به طلاق صحبت كن
ولي الان كه هنوز دير نشده واسه ساختن زندگيتون .........بهتره كه همه تلاشتون رو بكنين
موفق باشين