سلام نازنین جون
چرا انقدر استرس داری که گریه نکنی؟گریه هم یه حسه که گاهی وقتها کمکمون میکنه احساس سبکی بکنیم.من خیلی وقتها که دلتنگ میشم و سعی میکنم جلو خودم رو بگیرم همسرم میگه خودت رو خالی کن ،من ناراحت نمیشم(متوجه میشه که دارم خودم رو کنترل میکنم!) من هم سرمو میگذارم رو شونه اش و گریه میکنم و بعد هم کلی احساس سبکی میکنم.من هر وقت از خانواده ام خداحافظی میکنم گریه ام میگیره حالا شده تو روشون گریه نکنم ....این ها حسی هستن که از بین نمیرن چون عشقن و علاقه .باید بلد باشی چه جوری زندگی کنی،چه جوری نگذاری دلتنگی و غصه زندگی ات رو کنترل کنه عزیزم...تازه عروسی و انقدر کارها هست که خودت رو مشغول کنی و خودت و زندگیت رو برای همسرت جذاب کنی و وقتت پر بشه.دوری هم کم کم عادت میشه ولی دلتنگی از بین نمیره که.همسرت هم وظیفه داره که این کمبود رو به نوعی جبران کنه تا خودت رو وفق بدی.بگذار ناراحتی فردا رو فردا بخور امروز به عروسیت فکر کن عزیزم که یه شبه و تکرار نمی شه.بعدش مامانت میاد پیشت یه ماه میمونه تو میری.انقدر لحظه ها و روزهای خوش در انتظارته گول این غصه ها رو نخور که می خوان شادیها رو از ما بگیرن!!!![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)