دوست عزیز
در ابتدا لطفا لحن صحبتتان رو تصحیح کنید. این شکل صحبت در رابطه با یک شخص بیمار اصلا مناسب نیست .
شما باید بیشتر از این برادرتان می گفتید با این حال بنده در هر دوحالت پاسخ شما رو میدم.
این خیلی بسته به دید و تفکر و جهان بینی برادرتون داره.
اگه نگاهتون ، نگاهی بالا به پایین به افراد بیمار هست که اصلا توصیه نمیکنم ادامه بدید. اگه قراره دوروزه دیگه ، بیماریه این پدر محترم رو بزنید تو سر دختر خانم ، اصلا از همین الان فراموش کنید.اگه نمیتونید دو روز دیگه به خانمش کمک کنید احیانا اگه لازم شد از پدرش مراقبت کنه، بی خیال شید.
در حالتی دیگر :
اگر این بیماری روی خود دختر خانم تاثیر ژنتیکی نذاشته ، بدونید که ایشون حق زندگی دارن. بیماریه پدرشون یک عیب نیست. یک شرطه.
شما میتونی قبول کنی میتونی نکنی.
مطمئنا ، شرایط مقداری سخت تره ، احتمالا در اینده مقداری نیاز به حمایت شما خواهند داشت.
اگه نمیتونید با این قضیه کنار بیاید ، اون دختر خانم رو مقصر ندونید.
اما اگه تونستید کنار بیاید ، اگه دختر خانم مناسب برادرتون بودند ، نظر شخصیم اینه که این حالت فقط یک شرطه که باید ببینید که برادرتون میتونه با اینده ی این حالت کنار بیاد یانه. مثلا گاها مراقبت، حمایت ، کمک ، ... به هر حال اون خانم در برابر پدرشون ، میخان که انجام وظیفه کنن و برادر شما باید بتونه نقش حمایتیشو ایفا کنه. ایا میتونه؟
نهایتا ، لطفا دیدتون به افراد بیمار و خانواده شون رو بهبود بدید . احترام وشان انسان ها رو نگه دارید. خصوصا افراد بیمار همچون این پدر گرامی.
موفق و موید
علاقه مندی ها (Bookmarks)