نرگس خانم براتون متاسفم. کاش بچه دار می شدید. در اینصورت همسرتون بخاطر بچشم که شده پایبند میشد به زندگی. اشتباه کردید که بچه نداشتید. چون بچه میتونه دو خانواده را بهم نزدیکتر کنه.
سرنوشت غم انگیزی دارید. بنظر منم بهتره زودتر به فکر ازدواج جدید باشید. همسرتون میتونست با شما بهتر باشه. اما بهر حال همه جور آدم پیدا میشه. شما بنظرم اگه خواستگار خوب و مطمئنی دارید بهتره باهاش صحبت کنید. و اگه امیدی هست مجرد نمونید. چون واقعا سخته که یه دختر مطلقه مدت زیادی را مجرد بمونه. اگه تجربه کنی میفهمی چی میگم عزیزم. تمام روحیات آدم بهم میریزه و قابل تحمل نیست. خصوصا که وقتی مردی بالا سر آدم نباشه هیچ جا احساس امنیت نمیکنی. خصوصا برا کسی که دلش شکسته باشه ممکنه به هر مردی بیخود و بی جهت دل ببنده.
توصیه میکنم اگه واقعا خواستگار واقعی دارید نه کسانی به دنبال هرزگی هستند، در مورد شرایطتون باهاشون صحبت کنید. و به نتیجه برسید.
آیا کاری هم کردید و با خواستگاراتون صحبت کردید اصلا یا همینطوری فقط گذرا بوده؟ سعی کنید لااقل در حد معمولی دیدار داشته باشید تا طرفتون را بشناسید و اگه قراره بهم بزنید همون اول بهم بزنید و طوری نشه که چند ماه بگذره و بهشون دل ببندید و بعدش خراب بشه و شکست بخورید. بنظرم در مورد نحوه دیدارتون هم مشورت کنید. خوبی این سایت اینه افراد مختلف با دلسوزی مشورت میدن بدون اینکه کسی از بیان حرف دلش خجالت بکشه بخاطر اینکه شناخته بشه. ما را هم از خودتون بدونید. من 2 سال رنج مجردی را کشیدم. وقتی ازدواج مجدد کردم نفس راحتی کشیدم. نرگس خانم باید توکل کنید و جلو برید. ولی سعی کنید زودتر با یه کسی که شایستگی شما را داره ازدواج کنید. و پا پس نکشید. امیدوارم هرچه زودتر جای خالی همسرتون پر بشه.
- - - Updated - - -
نرگس خانم براتون متاسفم. کاش بچه دار می شدید. در اینصورت همسرتون بخاطر بچشم که شده پایبند میشد به زندگی. اشتباه کردید که بچه نداشتید. چون بچه میتونه دو خانواده را بهم نزدیکتر کنه.
سرنوشت غم انگیزی دارید. بنظر منم بهتره زودتر به فکر ازدواج جدید باشید. همسرتون میتونست با شما بهتر باشه. اما بهر حال همه جور آدم پیدا میشه. شما بنظرم اگه خواستگار خوب و مطمئنی دارید بهتره باهاش صحبت کنید. و اگه امیدی هست مجرد نمونید. چون واقعا سخته که یه دختر مطلقه مدت زیادی را مجرد بمونه. اگه تجربه کنی میفهمی چی میگم عزیزم. تمام روحیات آدم بهم میریزه و قابل تحمل نیست. خصوصا که وقتی مردی بالا سر آدم نباشه هیچ جا احساس امنیت نمیکنی. خصوصا برا کسی که دلش شکسته باشه ممکنه به هر مردی بیخود و بی جهت دل ببنده.
توصیه میکنم اگه واقعا خواستگار واقعی دارید نه کسانی به دنبال هرزگی هستند، در مورد شرایطتون باهاشون صحبت کنید. و به نتیجه برسید.
آیا کاری هم کردید و با خواستگاراتون صحبت کردید اصلا یا همینطوری فقط گذرا بوده؟ سعی کنید لااقل در حد معمولی دیدار داشته باشید تا طرفتون را بشناسید و اگه قراره بهم بزنید همون اول بهم بزنید و طوری نشه که چند ماه بگذره و بهشون دل ببندید و بعدش خراب بشه و شکست بخورید. بنظرم در مورد نحوه دیدارتون هم مشورت کنید. خوبی این سایت اینه افراد مختلف با دلسوزی مشورت میدن بدون اینکه کسی از بیان حرف دلش خجالت بکشه بخاطر اینکه شناخته بشه. ما را هم از خودتون بدونید. من 2 سال رنج مجردی را کشیدم. وقتی ازدواج مجدد کردم نفس راحتی کشیدم. نرگس خانم باید توکل کنید و جلو برید. ولی سعی کنید زودتر با یه کسی که شایستگی شما را داره ازدواج کنید. و پا پس نکشید. امیدوارم هرچه زودتر جای خالی همسرتون پر بشه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)