سلام. نرگس خانم. بنظر من هرکسی اخلاق ها و راه نفوذ خودش را داره. اما این را هم میدونم که دو نفر که نتونن همدیگه را درک کرده و راه نفوذ بهم را پیدا کنند و یا چشمشون را به روی راه نفوذ هم ببندند و بخوان بیراهه برن و خودشون را به جاده فرعی بزنن بدرد هم نمیخورن. شما هم بنظرم باید همونقدری کوتاه بیای که از همسرت انتظارش را داری بخاطرتون کوتاه بیاد.
وگرنه جز جدایی براتون راهی نمیمونه و مهریه و مسائل دیگه هم نمیتونهمانع جدایی شما بشه تا وقتی بخاطر هم از هیچ چیزتون برخلاف میلتون کناره نگیرید. اگه همسرتون وابسته به خانودشه بدرد شما نمیخوره. اینجور اخلاقیات ذاتیه و عوض نمیشه. و تنها راه عوض کردنش اینه ه یا از جانب خانوادش محبت نبینه و یا از جانب شما و خانواده شما باید محبت و توجه بیشتری ببینه. وگرنه هیچ دلیلی نداره که همسرتون از خانوادش بگذره و شما را ترجیح بده.
شما هم تا وقتی که زندگی با همسرتون تحت امر همسرتون را ذلت میدونید بهتره که همون به طلاق فکر کنید و برید خودتون را اصلاح کنید. تا حالا کسی این شکلی که شما میگید وارد ذلت نشده و این غرور بیجائیه که آدم چنین چیزی را ذلت بدونه.