سلام دوست من. چه خبرا؟خیلی وقته که ندیدمت.شایدم نخواستم ببینمت.
ولی به هر حال می دونم اشتباه از من بوده و تو در دوستی برای من کم نذاشتی.
ببخشید اگه راحت باهات حرف می زنم و نمی تونم حرف های قلمبه سلمبه بزنم ؛ آخه کدوم دوستی از تو به من نزدیک تره و حرف های گفته و نگفته من رو خیلی خوب می فهمه.
خدایا! ای بهترین دوست من! بدی هایی که بهت کردم رو ببخش.کمکم کن تا تو رو ببینم.همون جور که قبل ها می دیدمت و همون طور که خودت وعده دادی.
نباید سست و افسرده خاطر باشید چرا که شما برترید اگر اهل ایمان باشید. (آل عمران،139)
علاقه مندی ها (Bookmarks)