پرنیان جام من اصلا در حدی نیستم که بخوام به تو راهی رو نشون بدم اما دلم نیومد واست پیغام نذارم.
اگه تاپیک منو خونده باشی میبینی که منم مشکل تورو دارم و می فهمم که نمی تونی نسبت بهشون بی تفاوت باشی. چون پدر و مادرتن عزیزتن دوستشون داری و از دیدن اذیت شدنشون از دیدن گریه های مامانت , عصبانیت بابات دلت به درد میاد. اما نمی دونم چرا ما آدما وقتی پدر مادر میشیم خیلی چیزا یادمون میره. یادمون میره که با دعوای ما بچمون تو مدرسه تو دانشگاه سر کار سر خونه و زندگیش همش داغون میشه.
جداییشون چیزی رو بهتر نمی کنه مشکلات و بدتر میکنه چون عینا ما این کارو انجام دادیم میگما.
به نظر من تنها چاره ای که تو داری اینه که خودتو بزنی به اون راه. انگار نه انگار که اینا دارن همدیگرو میکشن. بسه دیگه چقدر حرص بخوری. مگه تا حالا درست شدن.
دومین کار و مهمترین کار خودتی. دختر سنت داره میره بالا. باید ازدواج کنی البته نه الان. چون داری میگی مریض شدی. خودتو اول از لحاظ روانی درست کن. برو پیش روان شناس و فقط سعی کن آروم باشی. دوم به ظاهرت برس. مگه تو چند سالته که پوستت خراب شه. هر کار و هزینه ای میتونی واسه پوستت بکن. هر شب ماسک خونگی بذار. پوست خیلیییییییییییی مهمه دختر!!! لباسای خوشگل بپوش. اگه دوستای کمی داری بیشترشون کن(البته نه با هر کسی ها) برنامه سینما پارک ناهار باهاشون بذار. شروع کن برو یه جا کار کن.
کار خیلی خوبه باعث میشه آدم به هیچی فکر نکنه. کلا خودتو شلوغ پلوغ کن. ناله نباش. تو مریض نیستی این حرفو دیگه نزن. چشمتو رو غم و غصه ها ببند پیرت میکنه ها. مطمئن باش بهت قول میدم اگه این کارارو بکنی خاستگاره که واست از در و دیوار میریزه!!!! چون پسرا از دخترای شاد , فعال, پر انرژِی و ... خوششون میاد. بعد که خاستگارات زیاد شد هر کسی رو تو زندگیت راه نده چون تو یه دختر پرفکتی . خودتو دوست داشته باش اونوقته که همه خواهانت میشن. با کسی که انتخابش کردی واسه ازدواج مشاوره برو نظرشو بپرس ببین بدردت میخوره یا نه. که خدایی نکرده زندگیت مثل پدر مادرت نشه.
میدونی نظر من راجب پدرمادرایی مثل پدر مادر خودم و تو اینه که 2تا آدم خوب که زندگی کردن بلد نبودن خوردن به پست هم و سعی نکردن زتدگی درست کنن و فقط لج کردن و جوونیشونو از دست دادن و هیچ لذتی نبردن در واقع بازنده اند اما بازنده های اصلی اونا نیستن بچه هاشونن که زیر دست اونا تربیت شدن که یا عصبی ان یا بی اعتماد به نفس. دوستم من و تو مجردیمونو باختیم تورو خدا شروع کن تلاش کن واسه یه زندگیه متاهلیه خوب.
در آخر از خدای خوبم میخوام که تا لیاقت داشتن یه بچه ی معصوم و به من و همسرم نداده بچه هم نده.








علاقه مندی ها (Bookmarks)