خب من فکر میکنم یک اشکال کار همین جاست.
وقتی هر روز یک بخشی از انرژی عاطفی تخلیه میشه به نظر من اون ذخیره و پتانسیل انرژی از نظر روحی و روانی برای اینکه در یکی از این معاشقه ها به سمت رابطه قوی تر جسمی و رابطه کامل پیش بره کم میشه. و فقط وقتی نیاز فیزیولوژیکی ایشون و هورمونها در بدنشون به حدی میرسه که بدون پتانسیل احساسی و روحی کامل بتونه ارتباط کامل بگیره به سمت رابطه میل پیدا میکنه. همون ماهی دوبار که گفتید.
ببینید. میل جنسی عین همون میل به غذاست. شما اگه هر نیم ساعت یه بار یه چنچنه بکنید مسلما موقع غذای اصلیتون نسبت به وقتی که مثلا دو ساعت یه بار یه چیزی خورده باشید میل و اشتها ندارید.
یه غذایی هم که عاشقش باشید ولی هی هر روز همونو بخورید دیگه یه موقع دلتون رو میزنه.
به نظر من یکم این نعاشقه ها رو کمتر کنید. محبت کلامی و توجه و اهمیت دادن به هم رو نمیگما. ولی تماس جسمی رو کتر کنید.
شما گفتید در ماه دو بار رابطه دارید. حالا فرضا بخواید برسونیدش به هفته ای یک بار. خب در طول یم هفته راحت به بقیه چیزای زندگیتون برسید و محبت کلامی و احترام رو با هم داشته باشید ولی معاشقه رو بذارید برای مثلا یک بار در هفته. فکر مکینم در اون صورت معاشقتون میتونه به رابطه کامل هم برسه.
در خود اسلام هم برای حفظ کیفیت رابطه، فاصله مناسب بین رابطه رو یک هفته تا ده روز گفته.
البته من مجردم. و تجربه اصلا ندارم. ولی فکر نمیکنم هم که مشکلی بینتون باشه.









علاقه مندی ها (Bookmarks)