فرصت‌های از دست رفته و آینده‌ی نامعلوم!

[AmirEhsan]

سلام دوباره دوست عزیز

ممنون بابت تشکرت واسه تاپیک زبان . وظیفه بود. خوشحالم که مفید بوده. بهش عمل کن وگرنه مدیونی :)

چند تا نکته عرض کنم خدمتتون :

1- تصمیم بد بهتر از نگرفتن تصمیمه.
2- در زندگی ، به اونچه لیاقت شماست فک کنید و برید جلو ، نه اونچه که از ان می هراسید.

بنده حالت مشابه شما رو داشتم. گیر کردن بین دو انتخاب مهم و ترس . دو سال از عمرم هدر شد. بعد دلو زدم به دریا و یکی رو انتخاب کردم. کاری که اول باید می کردم.

من اگه جای شما بودم :
هدفم رو تعیین می کردم : کار ؟ پول ؟ ازدواج ؟ ادامه تحصیل ؟ مدرک ؟ چی ؟....
بعد بر اون اساس به اون دو حالت انتخابم ضریب میدادم ، این که کدوم یک من رو از راه امن تر و سریع تری به هدفم می رسونه.

شما هدفت چیه برادر ؟
اگه کارت خوبه و واست مهمه که خب ادامه بده ، برو تا تهش ، حالشو ببر ...
اگه ادامه تحصیل واست مهمه ، اگه نیاز داری واسه هزینه ها بری سر کار ، خب باید بری دوست عزیز ، ولی فقط در حد تامین هزینه ها.
ببخشید بنده عقلم بیشتر از این دوحالت رو برداشت نمیکنه. یا این یا اونه دیگه . شما چرا گیر کردی این وسط؟

همش میگی می ترسی ؟ از چی می ترسی ؟

ببین یه زمانی می رسه که میگی یه سال دیگه دوسال دیگه ده سال دیگه ، فقط بشه ، پس از این تعلل دست بکش و اقدام کن.
این که بعدا چی بشه چی نشه و این حرفا رو ول کن.
اشتباه من رو نکن. هر دو تا رو باهم پیش ببری از کسایی که هر کدومش رو تنها انتخاب کردن ، عقبی.از خودت هم عقبی. مگه این که مجبور باشی.

اگه ازدواج هدف اصلیته ، خب باید کار خوب و اینده دار ردیف کنی. یا این که درس بخونیو یکیو پیدا کنی که با شرایطت قانع باشه.
اگه کار واست هدفه ، درس رو ول کن بچسب به کار.
اگه درس میخای بخونی ، اگه از نظر هزینه تامینی ، سفت و سخت بچسب به درس. مگر این که در حد تامین مخارج بری سر کار. رشته معماری هم که خب یه کم کار عملی زیاد داره.

نظر شخصیم : اگه کارت خوبه و اینده داره برو دنبال کار، اینطوری خودت روبراه میشی ، خواستی ازدواج هم میکنی ، ادامه تحصیل هم اگه مردش باشی وقت هست واسش.
فک کنم همه اهدافت رو پوشش میده.
در غیر اینصورت اگه کارت فرعیه ، در حد تامین مخارج برو سر کار ، هدف اصلیت هم درس باشه. نگران نباش ، با استعدادی که شما داری خیلی زود از این رشته ، موفقیت رو می کشی بیرون.

نهایتا یه کم از این محدوده عدد سی بیا بیرون. خودت رو محدود نکن.زندگی یه کم بزرگتره...

فقط یک هدف ، یک راه ...

ببخشید بیش از این توان عقل ما که نکشید :)

موفق و موید باشی رفیق

اصلی‌ترین هدفم در حال حاضر اینه که درسم رو تا رسیدن به نتیجه ادامه بدم.
کار و ازدواج هم هدف‌های اصلی‌ای هستن که فعلاً تا تموم شدن دانشگاه، در فرع قضیه جا خوش کردن!

ترسی که من داشتم این بود که درسم رو نگه دارم (حتی با خطر از دست دادن کار فعلیم) اما بعد از مدتی، نتونم کار پاره‌وقت دیگه‌ای پیدا کنم و متعاقبش از پس هزینه‌های دانشگاه هم برنیام و کلاً هم درس رو از دست بدم هم کار رو.
فکر کردن به این قضیه (با پس‌زمینه‌ای که از اشتباهات گذشته‌ام در ذهن دارم) منو محتاط‌تر از حالت نرمال کرده و باعث شده تصمیمی که از نظر شما و سایر دوستان «منطقی» و «واضح» جلوه می‌کنه، برای من یکم «پرریسک» به نظر بیاد.



در هر حال، از شرایط نمی‌تونم فرار کنم.
چه بخوام درس رو از دست بدم چه کار رو، بالاخره باید یه اقدامی بکنم.
بهترین کار اینه که طبق راهنمایی‌های شما و سایر عزیزان، هدف‌هام رو اولویت‌بندی کنم و باتوکل برم جلو.

بابت توجه‌تون به حال و روزم ممنونم.
همچنین دوباره به خاطر تاپیک‌ زبان‌تون و انگیزه‌هایی که به بقیه دادین (که در تصمیم من برای تکمیل تسلطم بی‌تأثیر نبود) باید تشکر کنم.

- - - Updated - - -

پسر خوب اندى ٢٠ سال عمرشو تو زندان بود با اون شرايط ولى به هدفش رسيد اونوقت شما ٤ سال رو از دست دادى افسرده شدى
تازه سالهايى كه اكثر افراد به بطالت ميگذرونن، يكىش خود من
در رابطه با هزينه تحصيل هم پيشنهاد مى دم يه چيزى بفروش و هدفتو دنبال كن و يه كار سبك هم كنارش انجام بده

البته نباید بی‌گناه بودن اندی رو هم نادیده بگیریم.
شاید اگه اون بنده‌خدا هم خودش رو گناه‌کار می‌دونست، تصمیماتی متفاوت از چیزی که توی فیلم دیدیم می‌گرفت.
ولی مهم منظور کلام‌تون بود که بهم رسید.



در مورد فروش وسایل، به نظرم پیشنهاد بدی نیست.
شاید در این مورد، یکی از خوبی‌های دوران بی‌خیال بودنم این بود که چیزهای گرون‌قیمتی می‌خریدم! (بدون درنظر گرفتن درست یا اشتباه بودنش)
مثلاً سیستمی که چـــند سال پیش خریدم رو هنوز می‌تونم حدود ۳ میلیون بفروشم!

اگه فرضاً کارم رو از دست دادم و نتونستم منبع درآمد دیگه‌ای در ادامه جور کنم، فروش اینجور وسایل می‌تونه تا حدی جبران‌کننده باشه.