دوستان عزیز سلام این چند هفته خیلی سعی کردم روی خودم کار کنم هم از لحاظ روحی هم جسمی برای دخترم بیشتر وقت گذاشتم برای شوهرم هم همینطور ولی انگار تفاوت من وشوهرم اینقدر زیاده که هیچوقت زندگیمون اروم نمیشه اون هفته قرار بود یه چیزی از خونه مامانم بگیره برام بیاره وقتی اومد دیدم نگرفته ناراحت شدم بهش گفتم چرا نرفتی گفت من راننده شما که نیستم دلم نخواسته برم قبلشم ممانم گفته بود یه جنسی از مغازش براش بیاره نیاورده بود در صورتی که میدونه پولشو میدادن اما انگار راضی نیست یه قدم برای خونواده من برداره . خلاصه سرتون رو درد نیارم یه حرفایی و گله هایی ازخونوادم و خودم کرد که فکر کرم یه لحظه دیگه تو این خونه بمونم به شخصیت خودم توهین کردم این همه اخلاقای بدشو و بی احترامیشو من تحمل کردم و هردفعه برای زندگیم جنگیدم حالا اون طلبکار شده . خواست برم خونه پدرم نذاشت گفت بچه رو حق نداری ببری .از اون روز چندبار رفتم خونه پدرم خواستم حرفایی که زده بگم اما نتونستم چون اوایا ازدواجمون یه پولی از پدرم میخواست پدرم اون پولو بهش نداد اما چندین بار با خریدن وسیله و از طریقهای دیگه جبران کرد اما توی دعوای اخیر فهمیدم این کیته خودشو خونوادش از کجا اب میخوره به اونا هم گفته پدرم اون پول رو بهش داده اما اینقدر بی انصافه نگفته از هرطرف برامون یه چیزی خریده بهم گفت پدرت منو بی آبرو کرده جلوی خونوادم حتی جاریها هم میدونن . حالا میخوام به پدرم یه جوری بگم تا پولشو بده از اون روز به بعد دیگه هیچ احساسی به شوهرم ندارم خیلی قدرنشناسه خیلی منو خونوادم رو کوبوند و کوچیک کرد تازه فهمیدم چرا. ببخشید اینقدر درهم نوشتم اعصابم به هم ریخته . ممنو میشم راهمناییم کنید