آخ من الان توجه کردم ازدواج حضرت خدیجه با حضرت محمد
ولی وقتی به آقایون میگی مستقیم خودشون حتی اگه بخوان احترامت رو هم داشته باشن اونقدر این مساله رو غیرمستقیم یادآوری میکنن که خودت مجبور به قطع رابطه میشی
البته مورد شما چون 30 سالشه شاید عاقلانه تر رفتار کنه و حتی ممکنه به ازدواج هم ختم بشه
ولی من چون سرم اومده قضیه رو جور دیگه نگاه میکنم
ظرفیت پذیرش این موضوع در جامعه ایران از طرف دخترها هم وجود نداره
یعنی ممکنه شما الان بگید که خوب میگم یا قبول میکنه بیشتر آشنا شیم و یا قبول نمیکنه و ارتباط رو قطع میکنیم
ولی به محض اینکه میگید دیگه نمیتونید مثل قبل با اون آدم رفتار کنید
احساس خودکم بینی بهتون دست میده
کوچکترین حرفاش رو هم برای خودتون بزرگ می کنید حالا چه در جهت مثبت و چه منفی
به نظر من اگر میخواهید روابط صمیمانه با ایشون ادامه پیدا کنه چیزی نگید و از همون روشی که شیدا و خانم صبا گفتن استفاده کنید
البته زیاد هم افراط نکنید
ایشون البته قشنگ معلومه که خودشون هم به دنبال فرصت آشنایی بیشتر هستن ولی شاید شما هنوز فقط یک گزینه هستید براشون
خوب مطمءن باشید که ایشون خوششون نمیاد با گفتن قضیه همین اول راه حق انتخاب رو ازشون بگیرید
همین طور حق انتخاب رو از خودتون هم نگیرید ایشون رو به عنوان یک گزینه داشته باشید و همزمان به خواستگارهای دیگه تون هم فکر کنید
دیگران را ببخش... نه بخاطر اینکه آنها سزاوار بخشش اند... بلکه بخاطر اینکه تو سزاوار آرامشی...
علاقه مندی ها (Bookmarks)