سلام
من مجردم شاید نتونم جواب خوبی بدم
اما فکر می کنم آرامشی که میتونم از همسرم بگیرم اینه که مهربون باشه و از ته دل نشون بده براش مهم هستم. خواسته های شغلی همسرش رو درک کنه... خیلی از خانما ازدواج می کنن دیگه فراموش می کنن همه چی رو و شوهرشونو رو برای رسیدن به خواسته هاشون تحت فشار میذارن. خواسته های مادی منظورمه. نمونش تو تجربه دو ماهه آشنایی با دو خانم و تجربه پسر خالم که ازدواج کرده و کلافه شده از دست خانمش... خودش دقیقا اینو گفت که ماهیی 4 تومن برام هزینه داره هرچی بیشتر هم هزینه کنم ناراضی تره و آرامشمو ازم گرفته. کاش ازدواج نمی کردم...
و این که پشتیبانم باشه،از نظر روحی.
از این نظر که حرفی که دارم بهش می زنم رو جدی بگیره و مشوق باشه یه جورایی. نه مثل بقیه...
رفیق راه باشه.
البته مرد باید پشتیبان زنش باشه بیشتر. ولی منظورم از نظر روحی بود...
به نظرم بسته به شرایط هرکس فرق می کنه. ولی من در حال حاضر دنبال کسی هستم که این ویژگی مهم رو داشته باشه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)