آره مینوش،من راجع به افکار و عقایدم با دوستام و خیلی های دیگه حرف میزنم.
با خیلی از آدمهای اطرافم از همین طریق صمیمی تر شدم.خیلی ها دوست دارن با آدمهای بافکر و باشعور همصحبت باشن.
تو یه مجسمه نیستی که فقط ظاهرت دیده بشه.
بعدم منظور من از نوشته هات فقط طرز فکرت نبود.نمیدونم چطوری بگم.تو نوشته هات یه جور معصومیت و بامزگی کودکانه وجود داره که من خیلی دوسش دارم.
تو متفاوتی.همین میتونه دوست داشتنیت کنه.
خودت باش.خودت رو دوست داشته باش.اینها معجزه میکنه.باور کن.من خودم امتحانش کردم.
مشکلات دیگه ای هم که میگی داری با مراجعه منظم به پزشک باید حل بشه.من خودم خیلی از این مشکلات داشتم و دارم.
وسواس فکری،عدم تمرکز فکر،یه دوره هایی افسردگی،اضطراب شدید در حد مرگ و خیلی چیزهای دیگه.الان نسبت به قبل خیلی بهترم.یه مشکلاتی هم هنوز هست که کنار اومدم باهاشون.
فقط ناامید نباش.کارهایی که دوسشون داری رو انجام بده.کارهایی که بهش احساس رضایت بده.صرف نظر از نتیجه.
زندگی یه مسابقه نیست که خودت رو با بقیه مقایسه میکنی.تو مینوشی یه آدم با ویژگیها و شرایط خاص خودت.هر کدوم از ما یه موجود خاصیم.
افکار منفی و تصور منفی از خودت رو کمتر کنی،خیلی بهت کمک میکنه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)