کمک رسانی در تصمیم گیری برای بازگشت

[شکوه]

تناقض در عملکردتون و حرفاتون.

شما انسان طبیعی هستین که کمی مشکلات داره. همه ی خانواده ها مشکل دارن، همه ی آدما مشکل دارن. باید مشکلتون رو بگید تا حل بشه.

شما دلتون نمیخواست همسرتون بهتون التماس کنه ، منم دوست ندارم کسی بهم التماس کنه، خیلی از آدما این رو دوست ندارن چون این یه فضیلت انسانیه. ما همه میدونیم با هم

برابریم.

هر چقدر بد اخلاق باشیم هر چقدر خجالتی باشیم هرچقدر مظلوم باشیم و هرچقدر احمق باشیم باز هم انسانیم ذهنمون این رو در عمق درک میکنه اما ذهن سطحی ما آداب و رسوم

جامعه، طرز تربیت ، مشکلات اخلاقی و ... باعث میشه که یادمون بره انسانیت خودمون و دیگران رو.

تو جامعه ی من به شمای مرد یاد دادن نکنه یه وقت احساستو بروز بدی، نکنه یه وقت کم بیاری و سر خم کنی ،نکنه یه وقت مهربون باشی. تو یه مردی باید رئیس باشی باید تحقیر کنی

باید زن رو تحت تسلط خودت قرار بدی تا مرد باشی وگرنه نیستی.

به من زن گفتن بشین سر جات سرتو بلند نکن همیشه ضعیف باش و پشت یک مرد قایم شو. تو نصفی تو ناقصی خودت رو قایم کن وگرنه زن نیستی.

زندگی تو این کلیشه ها آدم ها رو داغون میکنه. چه زن و چه مرد. همه ی زن ها ضعیفه نیستن و همه ی مردها بی احساس نیستن. زمانی که انسان از لحاظ رشد انسانی به جایی برسه

که بتونه خودش رو از این کلیشه ها بیرون بکشه اون روز خوشبختی رو احساس خواهد کرد.

تک تک رفتارهای من و شما آموخته شده است. من یاد گرفتم خجالتی باشم من یاد گرفتم تحقیر رو قبول کنم من یاد گرفتم دروغ گو باشم من یاد گرفتم عصبانی باشم . زنتیک نهایت

30 درصد تاثیر گذاره. بقیه چیز ها رو یاد گرفتم. هر چیز یاد گرفتنی قابل تغییره. من آدم مغرور من آدم عصبی من آدم با احساس کمبود باید حصارهای ذهنم رو بشکنم و نترسم.

بیام بیرون. بله اولش سخته. اولش حساس میشم. اولش ضربه میخورم اما کم کم متوجه میشم که تو دنیای اطرافم چه خبره.کم کم احساس آرامش وجودم رو پر میکنه و من میفهمم که تو

چه زندانی گرفتار بودم.

آقای بهزاد عزیز از خوندن پست قبلی شما واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم. به صداقت کلام شما اعتماد دارم و کم کم دارم اون وجود زیبا و آرام و مهربان بهزاد رو میبینم.

من دنبال ایجاد مهر و محبت در شما نیستم. وجود شما سر شار از مهربانیه اما شما به دلایلی ترسیدی که این بخش از وجود خودت رو نشون بدی.

برخورد بد دیگران باعث شده شما وجود خودتو قایم کنی. عکس العمل های اشتباه دیگران شما رو داغون کرده. عدم درک شدنتون باعث شده فکر کنید اشتباهید. پس باید ماسک بزنید و

دروغ باشید. بد اخلاق ، عصبی و پر از غرور. مجبورید آدمای اطرافتون رو تحقیر کنید مجبورید دیگران رو له کنید در حالی که واقعا نمیخواید.

شما اشتباه نیستید شما بد نیستید و این بهزاد دروغی که ساختین بده.

میدونم برداشتن این ماسک سخته. میدونم برگشتن به خودتون سخته. میدونم جایی که زندگی میکنید کسی قرار نیست شما رو بفهمه.

خانواده ی همسرتون میگن ببین ترسید همسرتون فکر میکنه فاتح نبرده و خانواده ی خودتون میگن خاک بر سرت بهزاد که چقدر زلیل و بدبخت شدی!!!! زن ذلیل، بدبخت ، شکست خورده نا

امیدمون کردی، پیششون کم آوردی و آبرومون رو بردی.

اما ... باید خودتون رو از عذاب نجات بدین. باید خودتون رو از دروغ به خودتون نجات بدین. یه دردل چند خطی ، بهزاد واقعی تحسن بر انگیز رو تو ذهن حداقل من ساخت و باید خیلی تلاش

کنید که من فکر کنم بدید.