سردرگمی و تنهایی روابط ناپایدار

[roz530]

وای فدای یار عزیز چقدر نوشته هات بهم ارامش داد واقعا ممنوننم ازت خیلی زیبا نوشتی انگار خیلی خوب شرایط منو درک کردی و متوجه اوضاع احوال روحی من شدی واقعا ازت متشکرم بخاطر لطفی که بهم کردی حس خوبی بهم منتقل کردی
خیلی بیشتر از چندبار نوشتتو خووندم تاثیر خوبی داشت روم
درمورد گذشته هم همونطور که شما گفتی نمیشه فراموش کرد اما به قولی میشه ته نشنین کردش الان که نوشتتوخوندم واقعا حس بهتری بخودم پیدا کردم به نوعی بهم قدرت دادی انرژی مثبت
الان فقط دوست دارم برای ارشد ثبت نام کنم که بتونم در کارم ادم موفقی بشم درمورد ترس از صحبت کردن تو اجتماع میخوام کلاسای فن بیان شرکت کنم شاید تاثیر خوبی داشته باشه و ترس منو یکم کاهش بده
فقط یه چیز میمونه اون دوستی با جنس مخالفه بخدا هرجور شده امتحان کردم یه مدت تنها بودم خیلی بهم فشا رمیمد از لحاظ روحی میخام بدونم اگه دوستیام در یه چارچوب خاص باشه که بخودم لطمه ای نزنه از نظر شما ایرادی نداره؟اخه واقعا تنهایی برام خوب نیست یه جورایی حس میکنم تنها بشم میرم تو خودم افسردگی میگیرم بیرون میریم حسرت میخورم باز اگه با کسی دوست باشم و دوستیم تو چارچوبش باشه شاید بهتر باشه بازم نمیدونم البته اگه اشتباه فکر میکنم توروخدا راهنماییم کنید
بخدا خیلی دوست دارم ازدواج کنم اما موقعیت خیلی سرراهم قرار نمیگیره با این که موقعیت کاری خوبی دارم و به ظاهرم هم اهمیت میدم فکر نکنم چیزی کم داشته باشم شاید یکی از دلایل رو اوردن به دوست همین بحث اینده و ازدواجم باشه که در تصورات خودم شاید این روابط ختم به ازدواج بشه یا شاید یکی از این پسرها ازمن خوشش بیاد و بخواد بهم پیشنهاد ازدواج بده البته در شرایطی که رفتار درست از خودم نشون بدم و عجله نکنم نمیدونم به هرحال باخوندن نوشته فدایی یار حس تازه ای در من بوجود امد

[roz530]

سلام بابا یکی ج بده
الان همه چیز خوبه فقط این پسرره که تو زندیگم هست رو نمیدونم چطور از کنارش بگذرم اخه میترسم اه بکشه و با ناراحتی بره من ادمیم که ازارم به مورچه نمیرسه و دوست ندارم کسی از دستم دلخور بشه و با دلخوری هم بره از طرفیم تو این یک سال و نیمه کلی از رفتن حرف زدم و خیلی وقتا واقعا ناخاسته اذیتش کردم تند جوابشو دادم یا اصلا جوابشو ندادم اما اون همچنان به من زنگ میزنه و مصصممه رابطشو ادامه بده بهش گفتم تا ابد کهنمیشه بالاخره من ازدواج میکنم گفت فعلا کسی نیست که باهاش ازدواج کنی با من باش منم اعصابم خورد شد به دروغ گفتم که دارم ازدواج میکنم اونم در جوابم گفت خیلی بی معرفتی و چیزی نگفت و تو پیامک برام نوشت مراقب خودت باش این حرفش و ناراحتیش باعث شد دوباره عذاب وجدان بگیرم و جوابشو بدم خیلی دلم گرفت اون روز نمیدونم بخدا اصلا بحث عشقی اینجا مطرح نیست اما نمیدونم رو چه حساب واقعا نخواستم بره شاید از تنهایی بعدش میترسم یا میترسم که ازم بدی دیده باشه با بدی بره ناراحتی بره خب هرچی باشه نزدیگ دوسال دوست بودیم من تو مشکلاتم همیشه ازش کمک خواستم با اینک ه با جون و دل نبود اما خب بود مثل یه دوست ساده و معمولی نمیدونم بخدا گیجم از طرفی سنم داره هی میره بالا هدف ندارم از طرفیم این نباشه تنهاتر میشم چون هیچ پسری دیگه نمیتونم انقدر طولانی منو تحمل کنه واقعا نمیدونم چرا این تحملم کرده شاید اونم از تنهاییش بوده الان به این فکر میکنم که گوشیمو خاموش کنم باز میگم درست نیست بشینم باهاش حرف بزنم از اونجایی کهیادمه همش متقاعدش میکردم برای رفتن اما این رفتن هرگز صورت نگرفت چون زیاد حرف رفتن زدم ممکنه این بار هم باور نکنه چیکارم کنم به نظرتون گوشیمو خاموش کنم و خلاص فقط میمونه ناراحتی و دلخوریش که از خدا میخوام منو ببخشه گرچه خودمم تو این رابطه سهیمم تو غماش نمیدونم خیلی دلم گرفته هیچ موقعیت ازذواجیم ندارم از وقتی گوشی خریدم مدام تو فضای مجازی چت هستم و دنبال یه ادم خوب که با هدف رابطمو شروع کنم درست حسابی اما میبینم همشون فقط دنبال چیزای دیگن خب اینام میشن مثل همین بعد اخرش به نتیجه نمیرسم و ترجیح میدم اصلا کلا تنها باشم 27 سالم شده و خیلی دپرس و تنهام خیلی ضعفا دارم که تو پست قبلیم اشاره کردم و اصلا حال اینو ندارم بخام رو خودم حتی کارکنم فقط ارامش میخوام و کسی که منو بخواد دوسم داشته باشه برای خودم مثل دخترای دیگه که کسیو دارن خدا منو دوست نداره میدونم چون همیشه ت زندگیم تنها بودم کمکم کنید گوشیمو خاموش میکنم دیگه