سلام
یکبار بشینین عین دو تا آدم فهمیده بدون رودرواسی باهمدیگه صحبت کنین و به تفاهم برسین، به نظرم از همون ابتدای ساکن از روشن شدن مرزهای حق و حقوق اولیه خودتون شروع کنین بهتره! من شما رو به حق و پسره رو ناحق نمیدونم ولی اول باید انتظارات بی جایی که طرفین از همدیگه دارن در زندگی مشابه شما باید کاملا شفاف سازی بشه و بدون کوچکترین احساس (منت گذاری- از حق گذشتن و ...) به یک تفاهم برد برد برسین بعدا میشه گفت این زندگی ارزش وقت گذاشتن داره.
ولی با این شرایطی که الان درش هستین به نظرم اصلا زندگی مشترک موفقی برای شما پیش بینی نمیشه مگر اینکه یک طرف باید بسوزه و بسازه که اصلا انسانی نیست.
علاقه مندی ها (Bookmarks)