محکوم به تحملم فقط کم آوردم

[دانه]

خزان عزيز
سلام
واقعاً براي مشكلي كه داريد متأسفم. بايد بگويم كه خود شما از ابتداي شروع زندگي قدمهايتان را تاكنون اشتباه برداشته ايد و همين امر باعث شده كه امروز از زندگي خود ناراضي باشيد. در هر حال تغيير رويه دادن شما الان چيزي جز جبهه گرفتن همسرتان به همراه ندارد و او كه تا به حال همه چيز بر وفق مرادش بوده است حاضر نخواهد بود كه موضع خود را عوض كند مگر اينكه شما يا واقعاً با او جدي صحبت كنيد كه مطمئنا موضع خواهد گرفت و يا اينكه سعي كنيد به بعضي از امور او بي تفاوت باشيد. اگر از روز اول نقش تحمل كردن و ساختن را بازي نمي كرديد الان بعد از 10 سال خسته نمي شديد. اينبار سعي كنيد واقعاً با او بسازيد نه از روي ظاهر. كمي خودتان را در بعضي از كارهاي او كمتر مداخله دهيد تا كمتر برايتان آزاردهنده باشد. نقش فرزندانتان را در رابطه بينتان پر رنگ تر كنيد و سعي كنيد در ميان صحبتهايتان از حضور فرزندانتان هم استفاده كنيد و به خاطر آنها صحبتهايتان را به بيراهه و يا احيانا دعوا نكشيد.
ديد خودتان را اگر عوض نكنيد زندگي مشترك كه هيچ، زنده بودنتان را هم مجبور خواهيد بود كه تحمل كنيد. بهتر است انگيزه هاي خود را براي خود،‌زندگي ،‌فرزندان و همسرتان بيشتر كنيد و افراد خانواده را هم به آن سو هدايت كنيد. به هر حال شما به عنوان زن خانه، مادر خانواده و يك فرد تحصيلكرده اجتماعي موظفيد كه مسير هدايت زندگيتان را بعهده بگيريد