در مورد تعداد راه هاش نمی تونم نظر بدم آخه چند تا طی کردن چندین راه همراه هم به نظر کار آسانی نمیاد
...
ولی فکر میکنم، اگه بتونم درک کنم که:
آنگاه كه دوست داري كسي همواره به يادت باشد، به ياد من باش كه همواره به ياد تو هستم.(با تشکر ویژه از دانه ی عزیز و نازک بین)
یه واقعت مطلق و محض هست .
که میتونه بسته به شرایط ما زمینیه زمینی یا آسمانی و اهورایی باشه.
اونوقته که دیگه بهترین راه مسیر رو در زیر پاهامون احساس میکنیم و به لحظه ی رهایی نزدیک میشیم...