مشروطی

[ammin]

سلام .

تقریبا اونچه که میتونستی ازصحبتهای دوستان دریافت کنی برات گذاشته شده بنظرم سعی کن ازپستها نکته برداری کنی..هم کمال طلبی هم مبتلا به افسردگی وتاحدودی وسواس فکری شدی.این سه تا به هم پیوسته هستند.کمال طلبی باعث میشه نگاهت به علم وبه زندگی بسیارآرمانی وکتابی باشه طوری که تواناییت به عنوان یک انسان قابلیت رسیدن به اون آرمان رو نداره بعدش سرخورده وافسرده میشی روبه تنهایی وانزوامیاری وتنهایی وافکارمحض تورو ایده آل گراترمیکنه. هر راهی که به نظرت برای برون رفت میاد بعدچند دقیقه یاچند ساعت تیشه کمال گرایی اونوازوسط نصف میکنه اگراین راهوبرم عمرم تلف میشه اگه اون راه برم اینجوری به بن بست میرسم ؛ایناباعث وسواس فکری میشه ومنطق روگم میکنی.


یه ایست به خودت بده. تصمیم بگیر۲۴ساعت به این افکارفکرنکنی به سرعت جلو افکارمنفی روسدکن باگذشته وآینده کارنداشته باش اجازه بده ریکاوری بشی..یه مقدارکه روبراه شدی یه کاغذ وقلم بردارخیلی منطقی وواقع بینانه_حساب کن ببین توانای ها وداشته هات چی هست بدون اغراق بنویس . بعدش هدفت چیه اگه بخوای ازنردبان بالابری بایدپات روازپله اول رو پله دوم بذاری نه پله چهاروپنج فقط هدف بعدیت روبنویس مثلاپاس کردن۱۴واحد توی ترم بعد اصلابادوترم دیگه کاری نداشته باش اجازه نده اون افکاروسواسی بیادسراغت .بعد ببین برای پاس کردن ۱۴واحد بایدالان چکارکنی وچه درسی بخونی همین حالا اگه شده یک پاراگراف یایک فرمول رو بخون ویادبگیروقتی شروع کنی لذت تلاش و یادگیری میره زیر زبونت.ترس ازچیزی ازخوداون بدتره.ترس از درس نخوندن ازخود درس خوندن سخت تره.شما الان وقت آرامانگرایی رو نداری درحد وحدود عرفی که دردانشگاه ودوربرت میشناسی دراون درس متبحرشو.بعداگه وقت پیداکردی مطالعات ومهارتهات رو دراون قسمت که اساسی ترهست بیشترکن فراموش نکن خیلی ازتجربیات و نکته هارو موقع شروع شغل یادمیگیری، متوجه میشی بعضی قسمتهای کتابای که خوندی خیلی به کاراون شغل مربوطه نمیاد وبعضی جاهابسیارمهمتره.


تمام اینا مستلزم این هست که شما اولابه رشته ت علاقه داشته باشی ثانیا استعداد اون رشته روداشته باشی(_استعدادوعلاقه دورکن مهم هستنداگه یکیشون نباشه رکن سوم که تلاش هست فایده نداره واگه اون دورکن باشن وتلاش نباشه بازبه نتیجه نمیرسی. اگه دیدی علاقه نداری.و نمیتونی داشته باشی.خیلی راحت دراون کتابهاروببند وخودتو بیشترازاین اذیت نکن وموضوع روبامشاوروخانوادت درمیان بذاربگو داره سلامتیم آسیب میبینه.ومشورت کن و یک راه منطقی دیگه روبرو.میتونی قبل ازهمه اینهاهم به مشاور روانشناس مراجعه کنی.راه برای برون رفت ازاین وضعیت بسته نیست اگرقدم اول روبرداری.و واقعابخوای که تکلیفت باخودت روشن بشه.

یک احتمال کمکی برای شما شایدوجود داشته باشه که من زیادمطمئن نیستم بایدازمتخصصش بپرسی واون اینکه درصورت اتمام معافیت تحصیلی میتونی درخواست اعزام بدی وبعدش درخواست کنی که حوزه نظام وظیفه تاریخ اعزامت روعقب تربندازه_دراین صورت دانشگاه تورواخراج نمیکنه فقط برات معافیت تحصیلی صادرنمیکنه ومیتونی باارائه برگه اعزام ترمهای باقی مانده رو تا اعزام بخونی احتمالادر حدیکی دوترم.اول بپرس ومطمئن شو وحساب کارخودتوبکن