خیلی خجالتی هستم ، باید چکار کنم ؟

[پری وش]

سلام
شما بیشتر در موقعیتهای نا آشنا خجالت می کشید یا حتی در برخورد با آشنایان هم این حس را دارید؟
فرزند چندم خانواده هستید؟
رفتار والدین و اعضای خانواده با شما چطور است؟

و یه چیز مهم اعتماد به نفستون رو در چه حدی ارزیابی می کنید؟


آیا خودتون رو با ارزش می بینید و به توانایی هاتون ایمان دارید؟

با اینکه خیلی به رشته ای که میخواستم برم علاقه داشتم و زود یاد میگرفتم میترسیدم موفق نشم و پولی که بابام میخواد برای دانشگاه بده حروم بشه

وقتی میگید "زود یاد میگرفتم " پس چرا در تفکرتون، خود را باور ندارید و می ترسید موفق نشید؟


شما باید نکات مثبت خود و توانمندی هاتون رو یادداشت کنید و در ذهن و افکار هم خودتون رو برای تواناییهاتون و خوبیهاتون تحسین کنین.


اگه همیشه از خودتون بيش از حد انتظار دارید و خود رو مجبور میکنید که باید در همه زمینه ها عالی باشید، سعی کنید این تفکر را تغییر دهید.
همین خود فعلیتون رو دوست بدارید. از كمال گرايي مطلق كه باعث اضطراب و احساس حقارت میشه، دوری کنید.


آیا مدام خودتون رو با دیگران مقايسه می كنيد؟ اگه اینطوره، باید بدونید هر انسانی تواناییهایی داره که فقط مختص خودشه. شما یه ویژگیهایی دارید که بقیه ندارن. اونها هم همینطور.


وقتی در کاری اشتباه می کنید، خودتون رو سرزنش می كنيد؟
بیاد داشته باشد که از اشتباهات فقط باید درس بگیریم. نه برای اینکه مابقی زندگیمون رو بخاطرشون خودمون رو تحقیر کنیم. انسان جایز الخطاست.

بابام بعد از ازدواج داداشم کلی قصد داشت پول هم برای ثبت نام داد ، ولی میدونستم اگه برم به خانوادم خیلی فشار میاد

این خیلی قابل تحسینه که مراعات پدر رو می کنید.


من از میزان شهریه ها بی اطلاع هستم ولی بعنوان یک پیشنهاد نمی دونم شاید ممکن میشد فقط برای شروع از پدر کمک بگیرید و بعد با تلاش و پشتکار خود و در طی تحصیل با مشغول شدن به کاری نیمه وقت در زمینه ای که آشنایی دارید مثل کارهای کامپیوتر، برنامه نویسی یا حتی تایپ، هزینه های تحصیل خودتون رو تامین کنید؟
یا قبل از رفتن به سربازی در این مدت بیکاری، اگر بتوانید در زمینه مورد علاقه تان کار و حرفه ای بیاموزید خوب است.
کلاً هرچه زودتر بتوانید روی پای خود بایستید و به خودباوری شما کمک می کند. البته اگر امکانش برایتان مهیا شود.

یا اصلاً توی خونه مسوولیت برخی از کارها رو بعهده می گیرید؟
واگذاری مسئولیت های مناسب با توجه به میزان توان جسمی و ذهنی برای درمان کم رویی خوب است.

[miladd]

سلام
شما بیشتر در موقعیتهای نا آشنا خجالت می کشید یا حتی در برخورد با آشنایان هم این حس را دارید؟
فرزند چندم خانواده هستید؟
رفتار والدین و اعضای خانواده با شما چطور است؟

و یه چیز مهم اعتماد به نفستون رو در چه حدی ارزیابی می کنید؟


آیا خودتون رو با ارزش می بینید و به توانایی هاتون ایمان دارید؟



وقتی میگید "زود یاد میگرفتم " پس چرا در تفکرتون، خود را باور ندارید و می ترسید موفق نشید؟


شما باید نکات مثبت خود و توانمندی هاتون رو یادداشت کنید و در ذهن و افکار هم خودتون رو برای تواناییهاتون و خوبیهاتون تحسین کنین.


اگه همیشه از خودتون بيش از حد انتظار دارید و خود رو مجبور میکنید که باید در همه زمینه ها عالی باشید، سعی کنید این تفکر را تغییر دهید.
همین خود فعلیتون رو دوست بدارید. از كمال گرايي مطلق كه باعث اضطراب و احساس حقارت میشه، دوری کنید.


آیا مدام خودتون رو با دیگران مقايسه می كنيد؟ اگه اینطوره، باید بدونید هر انسانی تواناییهایی داره که فقط مختص خودشه. شما یه ویژگیهایی دارید که بقیه ندارن. اونها هم همینطور.


وقتی در کاری اشتباه می کنید، خودتون رو سرزنش می كنيد؟
بیاد داشته باشد که از اشتباهات فقط باید درس بگیریم. نه برای اینکه مابقی زندگیمون رو بخاطرشون خودمون رو تحقیر کنیم. انسان جایز الخطاست.





این خیلی قابل تحسینه که مراعات پدر رو می کنید.


من از میزان شهریه ها بی اطلاع هستم ولی بعنوان یک پیشنهاد نمی دونم شاید ممکن میشد فقط برای شروع از پدر کمک بگیرید و بعد با تلاش و پشتکار خود و در طی تحصیل با مشغول شدن به کاری نیمه وقت در زمینه ای که آشنایی دارید مثل کارهای کامپیوتر، برنامه نویسی یا حتی تایپ، هزینه های تحصیل خودتون رو تامین کنید؟
یا قبل از رفتن به سربازی در این مدت بیکاری، اگر بتوانید در زمینه مورد علاقه تان کار و حرفه ای بیاموزید خوب است.
کلاً هرچه زودتر بتوانید روی پای خود بایستید و به خودباوری شما کمک می کند. البته اگر امکانش برایتان مهیا شود.

یا اصلاً توی خونه مسوولیت برخی از کارها رو بعهده می گیرید؟
واگذاری مسئولیت های مناسب با توجه به میزان توان جسمی و ذهنی برای درمان کم رویی خوب است.

شما بیشتر در موقعیتهای نا آشنا خجالت می کشید یا حتی در برخورد با آشنایان هم این حس را دارید؟
بیشتر در موقعیتهای نا آشنا خجالت میکشم یا وقتی با آدمای جدید آشنا میشم

رفتار والدین و اعضای خانواده با شما چطور است؟
خوبه. ولی بیشتر مادرم بهم اهمیت میده

و یه چیز مهم اعتماد به نفستون رو در چه حدی ارزیابی می کنید؟
(0)

آیا خودتون رو با ارزش می بینید و به توانایی هاتون ایمان دارید؟
نه بیشتر وقتا حس پوچ بودن میکنم

وقتی میگید "زود یاد میگرفتم " پس چرا در تفکرتون، خود را باور ندارید و می ترسید موفق نشید؟
نمیدونم یعنی با خودم میگفتم اینقدر پول میخوام بدم اگه یه موقغ موفق نشم و پولم حروم شه چی

آیا مدام خودتون رو با دیگران مقايسه می كنيد؟
اره همیشه

وقتی در کاری اشتباه می کنید، خودتون رو سرزنش می كنيد؟
اره خیلی کلا از خودم خیلی انتظار دارم

تا الان کار نکردم خانوادم همیشه میگفتن اول درس بخون بعد کار الان که دیگه نمیتونم برم دانشگاه محلتش تموم شده ولی دارم دنبال یه کار میگردم

- - - Updated - - -

سالی یک میلیون و دویست تومان باید شهریه بدی؟

یه کار ساده پیدا کن (فروشندگی آخر هفته یا ساعت شلوغ کار)، کار تو رستوران، تدریس خصوصی، کارهای کامپیوتری (گفتید دوره دیدید)
ماهی صد تومن که می تونی دربیاری.

اگه به رشته ات علاقه داری، عاقلانه نیست به خاطر شهریه ثبت نام نکنی.

باید پول دربیاری، نه این که خرج نکنی.
خرج کن
اما دنبال کسب در آمد هم باش

دارم دنبال کار میگردم.

[پری وش]

بیشتر در موقعیتهای نا آشنا خجالت میکشم یا وقتی با آدمای جدید آشنا میشم

کم‌رویی و ترس از مواجهه با دیگران هنگامی ‌رخ می‌ده که شما به عیوب و نقایص خود فکر می‌کنید.


وقتی خود رو كم ارزش‌تر از ديگران احساس کنید، خوب طبیعیه که از آدمها ( بخصوص افراد ناآشنا ) مي‌ترسید. شما می ترسید این ضعف و بی ارزش بودنتون برای اونها هم آشکار بشه. ("کم ارزش تر بودنی" که واقعیت نداره و شما بطور کاذب به خودتون نسبت داده اید) بنابراین اغلب این تصور دروغین رو خواهید داشت که افرادي كه در حضور اونها هستید، در حال استهزا و تمسخر شما هستند.
چون وقتی آدم خودش رو بی ارزش ببینه، فکر می کنه دیگران هم مثل خودش، او رو غیرجذاب و بی ارزش می دونن.


وقتی در جمعی حضور دارید، به جای زیر ذره بین بردن خودتون و فکر کردن به نواقصتون، به چیزهای مثبت خود فکر کنید. توقعتون رو از خودتون کم کنید. بنا نیست با هرکس صحبت می کنید، او رو کاملا مجذوب خود کنید و در نظر او یه فرد ایده آل و بدون هیچگونه نقصی برسید. خود رو بعنوان یه آدم عادی قبول داشته باشید. هیچوقت تصور نکنید که دیگران از شما توقع عالی ترین بودن رو دارن.


اینو بدونید که حجالتی بودن می‌تونه مانع رشد شخصیت بشه. پس برای از بین بردن این حالت تمام تلاش خودتون رو بکار بگیرید.
با قدم‌های کوچک شروع کنید. مثلا اول سعی کنید در جمع ها، به همه سلام کنید.
بعد کم کم به جای سکوت و ترس، در جمع با افراد وارد گفتگو بشید....

و یه چیز مهم اعتماد به نفستون رو در چه حدی ارزیابی می کنید؟
(0)

دو عامل ( اعتماد به نفس پایین و خجالتی بودن) به طور مداوم در حال تقویت یکدیگر هستند.

همدردی کلاً یک انجمن رو به اعتماد به نفس اختصاص داده:
اعتماد به نفس
حتماً مطالعه کنید.

آیا خودتون رو با ارزش می بینید و به توانایی هاتون ایمان دارید؟
نه بیشتر وقتا حس پوچ بودن میکنم

همه انسانها دارای ارزشهای خاص خود هستند.
اصلاً معیار اندازه گیری اونهایی که احساس حقارت می کنند درباره ارزش خودشون درست نیست.
به نظر اونا ارزش آدم به چیزهاییه که چندان دست خودش نیستند. چیزهایی مثل قد ، وزن و حتی ثروت.


برای اینکه احساس حقارتتان رو از بین ببرید ، اول باید در وجودتون چیزهایی رو تشخیص بدید که می تونید تغییر و رشد بدهید. چیزهایی مثل دانش، توانایی هاتون در زمینه کامپیوتر، پایبندی به اخلاقیات، شوخ طبعی در محیط خانواده، نیکی به پدر و مادر (اینها از نوشته هاتون مشخص بودن، بقیه رو خودتون پیدا کنید) مردم شما را به خاطر ویژگی هایی که در خودتون پرورش داده اید، قبول دارن.

نمونه اش:

رفتم ثبت نام آموزش از راه دور و کلا س کامپیوتر دیپلم جفتشونو گرفتم تو این مدت خیلی بهتر شده بودم

ببینید ! وقتی با تلاش و پشتکار به چیزی دست پیدا می کنید، حالتون بهتر میشه!
چون به خودتون ثابت میشه که ارزشمند هستید.

اگه خوب فکر کنید، می بینید که در خیلی موارد دارای ارزش هستین فقط نمیتونین یا نمیخواین به داشته هاتون توجه کنید و کماکان بدنبال ارزشهای کاذب میگردید.

نمیدونم یعنی با خودم میگفتم اینقدر پول میخوام بدم اگه یه موقغ موفق نشم و پولم حروم شه چی

از طرد شدن یا شکست خوردن، نترسید.
چرا بیش از حد به شکست اهمیت می دین؟
دوچرخه‌سواری بلدین؟ وقتی داشتتن یاد می گرفتین، بارها و بارها از اون نیافتادید؟ هیچ اشکالی نداشت. بالاخره تونستید. همه اولش بارها می افتن. اگه تو هر کاری موفق هم نشیم عیبی نداره، از شکستهامون درس می گیریم.

یک شکست فقط پله ای از ترقی است

کمی انگیزه مشخص و مثبت شما رو به جلو می راند. مثلاً:

دارم دنبال کار میگردم.

خیلی عالیه. یعنی انگیزه برای پیشرفت. مصمم باشید، حتم دارم که شغل مناسبی پیدا می کنید.

آیا مدام خودتون رو با دیگران مقايسه می كنيد؟
اره همیشه

مقایسه کردن خودتون با بقیه، راهی عالی برای تخریب اعتماد به نفستونه !
شما رو به هیچ جا هم نمی رسونه، فقط افکار و انرژی و وقت شما رو هدر میده.
هیچ دو نفری نیستند که دقیقاَ شبیه هم باشند. از اینکه خودتون باشید نترسید. برعکس از خودتون قدردان باشید.
شما هم مثل همه آدمهای دیگر این دنیا منحصر به فردید.
همه ما با هم متفاوتیم.

وقتی در کاری اشتباه می کنید، خودتون رو سرزنش می كنيد؟
اره خیلی کلا از خودم خیلی انتظار دارم

این هم از دیدگاه کمال گرایانه شماست. قرار نیست ما انسانها همه ایده آل باشیم. کافیه سعی کنیم تا اونجا که می تونیم خوب باشیم و پیشرفت کنیم.


لینک های مفید:
http://www.hamdardi.net/thread-15050.html
http://www.hamdardi.net/thread-15051.html




امیدوارم یه مدت، حسابی وقت بگذارید و لینکها رو مطالعه کنید و تمرین خودباوری کنید.
با آرزوی موفقیت