قیافه مردونه ندارم و ضعیف و لاغرم

[reza168]

سلام

یکی از مشکلاتی که وجود داره معمولا افراد شرایط طرف مقابل درک نمیکنن بعد رو به حرف های شعارگونه میارن در حالی که خودشون هم به حرفاشون اعتقاد ندارن!!! جالبه خیلی از افراد حتی بعضا روانشناس ها هم در مورد

مشکلاتی که هنوز درک نکردن صدها مقاله و کتاب مینویسن در حالی بعضی وقتا تجربه یک حس به اندازه 100 کتاب ارزش داره. این صحبتایی که نوشتم صرفا در مورد این تاپیک نیس کلا نظرم اینه.

اما در مورد سوال کننده بله من شما رو درک میکنم. وضع من بدتر از شما هم هست.25 سالمه من قدم 174 و وزنم 45 است. از 15 سالگی وزنم همینه . تا حالا دو بار چکاپ کامل دادم ولی خداروشکر سالم بودم. 3 سال بدنسازی رفتم

ولی وزنم تغییر نمیکنه در حالی که اشتهای زیادی دارم . پیش سه تا دکتر تغذیه هم رفتم که اغلب معروف بودن ولی نتیجه ای بدست نیاوردم .انواع و اقسام روش های دیگه رو هم تست کردم. منم صورت خیلی بچه گونه اس الان هرکی

منو ببینه فکر میکنه دبیرستانیم. من ارشد دارم و کلا تو اجتماع زیاد بودم و میتونم به جرات بگم هیچ دختری منو پسند نمیکنه بهشونم حق میدم به لحاظ هیکل هیچ کی از من خوشش نمیاد .این که بعضی از دخترا میگن اخلاق خیلی مهم تر

از هیکل و این حرفاس یه شعاره(حداقلش در مورد من هیچ کس نمیتونه این فاکتور اینقدر تعدیل کنه). مطمئنا هیچ دختری به یک پسر 45 کیلویی به چشم یک مرد نگاه نمیکنه . من که قید ازدواج زدم همین کی سلامتم خداروشکر .

[TikTak]

سلام

یکی از مشکلاتی که وجود داره معمولا افراد شرایط طرف مقابل درک نمیکنن بعد رو به حرف های شعارگونه میارن در حالی که خودشون هم به حرفاشون اعتقاد ندارن!!! جالبه خیلی از افراد حتی بعضا روانشناس ها هم در مورد

مشکلاتی که هنوز درک نکردن صدها مقاله و کتاب مینویسن در حالی بعضی وقتا تجربه یک حس به اندازه 100 کتاب ارزش داره. این صحبتایی که نوشتم صرفا در مورد این تاپیک نیس کلا نظرم اینه.

اما در مورد سوال کننده بله من شما رو درک میکنم. وضع من بدتر از شما هم هست.25 سالمه من قدم 174 و وزنم 45 است. از 15 سالگی وزنم همینه . تا حالا دو بار چکاپ کامل دادم ولی خداروشکر سالم بودم. 3 سال بدنسازی رفتم

ولی وزنم تغییر نمیکنه در حالی که اشتهای زیادی دارم . پیش سه تا دکتر تغذیه هم رفتم که اغلب معروف بودن ولی نتیجه ای بدست نیاوردم .انواع و اقسام روش های دیگه رو هم تست کردم. منم صورت خیلی بچه گونه اس الان هرکی

منو ببینه فکر میکنه دبیرستانیم. من ارشد دارم و کلا تو اجتماع زیاد بودم و میتونم به جرات بگم هیچ دختری منو پسند نمیکنه بهشونم حق میدم به لحاظ هیکل هیچ کی از من خوشش نمیاد .این که بعضی از دخترا میگن اخلاق خیلی مهم تر

از هیکل و این حرفاس یه شعاره(حداقلش در مورد من هیچ کس نمیتونه این فاکتور اینقدر تعدیل کنه). مطمئنا هیچ دختری به یک پسر 45 کیلویی به چشم یک مرد نگاه نمیکنه . من که قید ازدواج زدم همین کی سلامتم خداروشکر .

سلام
1- درباره اینکه درک طرف مقابل برای خیلی ها امکان پذیر نیست جای هیچ شکی درونش وجود نداره . از نظر من به هیچ عنوان نمیشه شخص دیگه ای رو به صورت کامل درک کرد چون هر کسی شرایط منحصر به فرد خودش را دارد (مثل اثر انگشت) اما ذهن انسان قابلیت شبیه سازی داره که براساس موقعیت های متفاوتی که تجربه کرده و توانایی ذهنی که داره خودش رو می تونه به موقعیت اصلی نزدیک کنه .
2- اینکه افراد طرف مقابل را درک نمیکنند و شعار میدهند که خودش یک شعار است . کسی که اینجا میاد یک پست میده و حداقل اینکه نظرش رو بیان میکنه درواقع به این نتیجه رسیده که تا حدودی تونسته شرایط طرف مقابل را درک کند وگرنه یا موضوع برایش بی اهمیت جلوه می کرد و یا فقط میامد و با طرف مقابل همدردی می کرد (توی همین تالار بگردید از اینگونه پست ها زیاد پیدا می کنید).
3 - من توی تاپیک قبلی همین دوستمون به ایشون عرض کردم که وقتی همسن ایشون بودم با 10 سانت قد بلند تر وزنم با وزن این دوستمون یکی بود . سال های سال هم به همین نحو بود . ابتدا وقتی ورزش رو هم شروع کردم وزنم زیاد تکون نخورد اما با بالاتر رفتن سن و یک تغذیه مناسب شرایط کم کم بهتر شد (البته صبوری هم می خواد) منظورم این نیست که همه می تونند وزنشون رو زیاد یا کم کنند بعضی موارد خیلی سخته یا به دلایل ژنتیکی امکان پذیر نیست .
4 - دوست عزیز آقا رضا شما که قید ازدواج رو زدید به نظرتون همه دختر ها دارای وزن مناسب هستند یا... . آیا سعی کردید دنبال کسی بگردید که شرایط مشابه شما را داشته باشه (سخت هست اما شدنیه البته اگه شما خودتون بخواهید) .

و اما حرف آخر ، مطمئنا همه کسایی که اینجا هستند قصدشون کمک به همدیگر است و دیگه اصلا مهم نیست که آیا صحبت هاشون برای طرف سوال کننده کاربردی هست یا خیر زیرا با چند خط نوشته به هیچ عنوان نمی توان نظری کاملا مفید داد (همانطور که در شماره 1 گفتم در اینجا هرکسی شرایط فرد را فقط در ذهنش شبیه سازی می کند ) و این وظیفه سوال کننده می باشد که نظرات دوستان را تجزیه و تحلیل کرده و به نتیجه درست برای زندگی خودش برسد .

امیدوارم موفق باشید

[مهرااد]

با عرض سلام و احترام


تا حدی شما رو درک میکنم. منم سن شما که بودم خ لاغر بودم (دیگران گوشزد میکردن اما من خودم دوست داشتم شرایطمو) از قضا چهره ی خ بچه گانه ای داشتم. یادمه خودم دوسه سالی بود معلم شده بودم. روز معلم رفتم از لوازم التحریر کاغذ کادو بگیرم پسری که صاحب مغازه بود بهم گفت : واسه معلمت می خای ! افرین! یه شکلاتم به خاطر اینکار بهم جایزه داد!!! یا مثلا دو سال پیش یه پسری که من رو بین شاگردای مدرسم دیده بود عاشقم شده بود ( متولد 70 من خودم 60 ام!!!) دیگه اصلا سر شوخیهای همکارام بحث نمیکنم. (ولی من از خودم راضیم)

نیامدم بگم که اشکال نداره خوشحال باش که سالمی! که می دانم گاهی اوقات تاثیر این نوع دلداری دادن خ خ بدتر هست

کلا ادمها تو این سنین مخصوصا اگر محیط مختلط باشه و متاسفانه سیستم ارزش گذاری رو ظاهر باشه ( که هست خ هم هست ) واقعا ادم اسیب می بینه.
حالا از دید من شرایط خانمها سخت تر از شما اقایونه. چون ظاهر واسه اقایون خ خ مهمتره تا واسه خانومها.
و اما خوشبختانه خوشبختانه همه داستان این نیست! شما به خاطر جو حاکم و غلبه احساسی فقط اون لحظات رو می بینین و اوضاع رو خ وخیم.

مورد پسند و استقبال دیگران و ...رو احتمالا معادل موفقیت و خوشبختی و شادی می بینی ( خطای هاله ای)
من از دید یه خانم نظر میدهم.
این یک واقعیته اقایونی که قد بلند و هیکل خوبی دارند همون روزای اول از طرف تعدادی از خانمها مورد محبت و ... قرار می گیرند . حتی ممکنه رقابت هم داشته باشند!!! ( کماکان که عکسش هم اتفاق می افته ) اما ایا این همه ان چیزی است که ما رو خوشحال نگه می دارد؟
بله شما بخاطر ظاهرتون ممکنه هیچ وقت دروازه بان نشی یا بازیگر نشی یا دخترای زیبا و قدبلند و ... نپسندت . یا وقتی از خیابون رد میشی خیلیا برنگردن نگاهت کنن؟ خب ! ایا خوشبختی در این چیزا خلاصه میشه؟ ایا یک همسر خوب تعریفش اینه. بقول هلن کلر با اررزش ترین چیزای این دنیا رو نه میشه با گوش شنید نه با چشم دید . بله دوست داشته شدن یک نیاز اساسی هر ادمی است
من منکر نمی شوم که چقدر زیبا بودن موثره. اصلا اما این حس فقط در کنار انسانهای زیبا تامین میشه!!!

مشکل شما رو از دو جنبه می شه بهش نگاه کرد: از دید هم جنسای خودتون ( که من نظری ندارم)
از دید خانمها ( که می تونم لااقل به عنوان نماینده ای از دسته ای از خانمها نظر بدم)
بله خانمها از اقایونی که هیبت مردانه دارند خ خوششون میاد. اما این هیبت مردانه خوشبختانه فقط شامل ظاهر نمیشه
دسته مهمی از اون ظاهره (قابل انکار نیست) اما مهم های دیگه ای هم هستند
مثل
غرور و جدی بودن و در عین حال شوخ طبع هم بودن
ارامش داشتن. جوری که هر اتفاق و مشکلی بی تابشون نکنه!
اراستگی ظاهر ، خوشبو بودن، مرتب بودن
نوع صحبت کردن . سطح تفکر اهل مطالعه بودن...فعال بودن ..هدف داشتن .. جاه طلب بودن
اعتماد بنفس داشتن
وضع زندگی در امد ..
خاص بودن ( رفتارهای خاص مثل بقیه نبودن و ...
و اگر مرد زیبایی باشه که مستقل نباشه و اعتماد بنفس نداشته باشیه و ..سریع دلشون رو میزنه. انقدر تاثیر فاکتورهایی که گفتم زیاده که گاها شما میبینی پسری خ ظاهر خوبی نداره اما همسر بسیار شایسته ای داره.
من اقایی رو می شناسم که در یک سانحه تصادف دچار سوختگی شدند و بقول خودشون زنده ماندنشون معجزه بوده! یکی از دوستانم با ایشون ارتباط کاری دارند اوایل ارتباط تلفنی بوده ( مسول فروش و ..) برای اولین بار ( بعد از یکسال) که دوستم ایشون رو میبینه میگفت تعجب کردم اون اقای پشت تلفن باید ایشون باشه! اون لحظات گویا ظاهر ایشون خ تو دوق زده بوده. اما الان دوستم میگه کاملا برایم عادی است ( ارتباط صرفا کاری است) و البته دوستم همیشه تعریف میکند که چه تعداد قابل توجهی خانم ارزوی بودن با ایشان را دارند! و ایشان تمایلی ندارد

توصیه دوستان رو جدی بگیر
روانشناسی توصیه میکرد به خانمی که به گفته خودش خ چهره نامناسبی داشت. میگفت :تو باید جامعه را وادار کنی که بهت احترام بگداره. حتی اگر نخواهد..

بجای اینکه به مسایلی که خ ازارت می دهند فکر کنی فوکوس کن روی راه
حل های ممکن.
سعی کن اجتماعی تر بشی . مهارتهات رو در چند زمینه افزایش بدی
همیشه خوش پوش باشی قوز نکنی و درست بایستی و بنشینی ورزش کنی. ببین ادمهای باکلاس و با اعتماد بنفس چطور رفتار میکنند سعی کنین اوایل تقلید کنین تا بعدا ملکه رفتاری خودتان بشود.
اجازه نده به خاطر دیگران با ارزشترین گوهر وجودیت که همون اعتماد بنفس و عزت نفست هست از بین بره. همراهی و تایید هیچ کس این ارزش رو نداره که تو بخای خودت را نادیده بگیری. در اینده از اینکه این قیمت گزاف رو پرداخت کردی قطعا پشیمان خواهی بود.
تاپیکت رو خوندم دلم گرفت. گفتم با خودم که واقعا ما چند درصد انرژیمون رو در زندگی هدر می دهیم تا مورد پسند قرار بگیریم یا مثل دیگران شویم

کاش یکی از واحدهایی که بچه های ما باید پاس میکردند هنر خوشبخت بودن و خوب زندگی کردن در بین مشکلات و تایید نشدنها و ..بود

کاش خ زود یادمی گرفتیم که با دیگران یا بدون آنها باید زندگی کنیم. کاش یاد میگرفتیم فراتر از تعداد علاقه مندان یا دشمنامون فی نفسه موجود با ارزشی هستیم. کاش تعیین میزان ارزشمون رو به عهده دیگران نمیگداشتیم. من خودم اینا رو دیر متوجه شدم. ولی وقتی متوجه شدم واقعا حس رضایتم از زندگیم بالا رفت. اینکه کسی من رو دوست داشته باشه یا نه برگرفته از خودش هست و تفکرات و امیالش. من منم چه تایید شم چه رد. کاش دوست عزیز شما اینها رو خ زودتر از من متوجه بشی

ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این
بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش

در ضمن فرق اقا رضا با شما اینکه ایشون شرایطش رو پدیرفتن که این یه قدمه اساسیت و در پی رفعش بر امدن. این نکته مثبت ایشون و تلاششون رو من خ می پسندم
اما اینکه هیچ دختری به یه پسر 45 کیلویی بعنوان مرد نگاه نمیکنه رو قبول ندارم. من کلی دوست خ لاغر و گاها خ چاق دارم ادمهای اکتیو با نشاط موفق ( این دوست تپلمون هر روز دوچرخه سواری و پیاده روی ورزش و ..... انجام میده. المپیادی هست مسلط به چندین زبان و ...) من سراغ نداشتم کسی در دانگشاه ایشون رو دوست نداشته باشه
واقعا یک تفاوت اساسی ادمهای موفق نگرشهای مثبت و فوکوسشون رو داشته هاشون هست