نازی عزیز اینو همیشه یادت باشه که هر آدمی صبری داره و تا یه جایی تحمل می کنه. ولی وااای به حال روزی که کاسه ی صبر، لبریز بشه! دیگه به این راحتی درست بشو نیست!
دیروز داشتم تاپیکای خانم سوده82 رو می خوندم. ایشون هم شوهر خیلی خوبی داشتن که به خاطر علاقه به همسرش بااااارها گذشت کرده بود از خطاهای خانمش. اما دیگه به جایی رسیده بود که حتی با داشتن یه بچه زده بود به سیم آخر و به اصطلاح کاسه ی صبرش لبریز شده و تصمیم به جدایی گرفته بود! و این خانم چقققققدر با سختی و خواهش و اصلاح خودش تونست شوهرش رو برگردونه! و واقعاً تاوان سختی رو پس داد بنده خدا.
کافیه یه وقتایی آدم به این فکر کنه که هر آن ممکنه با تکرار اشتباهاتش، عزیزش رو از دست بده! همین " ترس" باعث میشه آدم بیشتر قدر داشته هاش رو بدونه.
عزیزم شما شوهر خوب و صبوری داری ولی هیچ وقت انتظار اینو نداشته باش که تا آخر عمر همینطور صبور بمونه. با بچه بازی و ندونم کاری همسر خوبت رو دلزده نکن.
برات آرزوی خوشبختی می کنم
علاقه مندی ها (Bookmarks)